Usytuowany na terenie
Parku Łazienkowskiego w Warszawie pomnik przedstawiający Fryderyka
Chopina jest niewątpliwie jednym z najbardziej rozpoznawalnych rzeźb
związanych ze stolicą i jednocześnie jednym z najbardziej znanych
polskich pomników na świecie. Nawet jego wierna kopia w skali 1:1
znajduje się w japońskim mieście Hamamastu.
Wykonany z brązu
monument przedstawia Chopina, siedzącego pod pochyloną wierzbą.
Widziane z boku drzewo stwarza wrażenie wielkiej dłoni, choć mi od
dzieciństwa bardziej kojarzy się ono z harfą połączoną z
fortepianem...
Pomysł na uczczenie
kompozytora pojawił się już pod koniec XIX wieku. Pomnik miał stanąć
w setną rocznicę jego urodzin, czyli w 1910 roku. Jednak powstał on dopiero w
1926 roku, a jego projekt został wyłoniony w drodze konkursu, w
którym zwyciężył wybitny rzeźbiarz, malarz i muzyk Wacław
Szymanowski.
Podczas II wojny
światowej monument został zniszczony. Jednak po jej zakończeniu synowie autora
projektu, podarowali Muzeum Narodowemu odlew w brązie i drewnie,
który stał się podstawą do odtworzenia rzeźby.
Od 1959 roku pod
pomnikiem, w sezonie letnim w każdą niedzielę odbywają się
bezpłatne koncerty fortepianowe, a utwory Chopina, wykonywane są przez światowej
sławy pianistów.
Z tym miejscem i
pocztówką, niestety nie tą, wiąże się dla mnie dość niezwykła historia.
Otóż, będąc dzieckiem czasami jeździłam z rodzicami w
niedzielne letnie dni w różne miejsca w Warszawie, m.in. też do
Łazienek. Po kilku latach, będąc na wycieczce szkolnej w Zamku
Królewskim w Warszawie zobaczyłam na wystawie sklepiku muzealnego, pocztówkę, która
przykuła moją uwagę. Przedstawiała ona właśnie ten pomnik, oraz … mnie niedaleko niego. Wówczas doznałam lekkiego
szoku i chyba w wyniku jego nie kupiłam tej kartki, czego teraz
bardzo żałuję!
Teraz dla mnie byłaby to
niesamowita pamiątka!
A może ktoś z Was ma w
domu prl-wską kartkę z Chopinem, tę przeze mnie wspomnianą?! Dużo bym za nią
teraz oddała...
Niestety nie mam pocztówki, o której wspominasz :/ Jednak tę nowocześniejszą już mam. Chopin jest znany, wcale się nie dziwię mówiąc szczerze. Na przykład dziewczyna, z Japonii z którą się wymieniam uwielbia jego twórczość :)
OdpowiedzUsuńMnie w sumie kojarzy się to z harfą... :)
Jaka historia! :D. Ja niestety nie mam żadnej starej kartki z Chopinem :-(.
OdpowiedzUsuńjesteś na pocztówce! niezwykłe. :D niestety, nie mam takiej kartki... :( a w Parku Łazienkowskim nigdy nie byłam. w wielu miejscach w Warszawie tak, ale Łazienek ani tego pomnika na żywo nie widziałam... może w następne wakacje się uda.
OdpowiedzUsuńMusisz koniecznie to nadrobić. Łazienki naprawdę warto zobaczyć.
UsuńMam jedną pocztówkę z tym pomnikiem, ale nie taką i nie PRLowską...
OdpowiedzUsuńTeż bardzo chciałbym taką kartkę otrzymać :)
OdpowiedzUsuńmnie również kojarzy się z harfą i w sumie nigdy nie zastanawiałam się co to tak naprawdę jest obok tego Fryderyka... dobrze wiedzieć. i wow, znaleźć się na pocztówce, niesamowita sprawa. rzeczywiście to byłaby niezwykła pamiątka. niestety nie posiadam takiej kartki w swojej kolekcji, ale będę miała ją na względzie w razie gdybym gdzieś ją przyuważyła na jakimś targu staroci :)
OdpowiedzUsuńWłaśnie od jakiegoś czasu też szukam tej kartki.
UsuńKartek z Chopinem z tamtego okresu jest niestety trochę. Próbowałam znaleźć jej skan w internecie, ale niestety nie udało mi się :(
Czyżby zainspirował Cię mój post z pytaniami o Warszawie do napisania tego posta? ;) Tak czy siak, cieszę się, że napisałaś coś o Łazienkach i słynnym pomniku Fryderyka Chopina. To mój ulubiony park w Warszawie, można tam nie tylko odpocząć, ale też posłuchać dobrej muzyki - w końcu to tam, przy tym pomniku odbywają się koncerty chopinowskie.
OdpowiedzUsuńTo również jest mój ulubiony park w W-wie.
UsuńW Warszawie byłam parę razy, pomnik widziałam :) Byłam nawet na jednym z koncertów chopinowskim. Bardzo przyjemnie jest usiąść na krawężniku (miejsc na ławkach niestety nie było już:( ) i wsłuchać się w tą przepiękną muzykę. Ładna pocztówka, zdjęcie jest zrobione blisko, więc widać lepiej jak ten pomnik wygląda niż jakby był on tylko tłem .
OdpowiedzUsuńA historii zazdroszczę, musiałaś znaleźć się w dobrym miejscu o dobrej porze :)