czwartek, 30 kwietnia 2015

Polska. Suwalszczyzna

Niedawno przyszła wiosna, ale u mnie dzisiaj trochę jesiennego klimatu z polskiego bieguna zimna. Suwalszczyzna, bo o niej mowa, to kraina historyczna, często błędnie zaliczana do Mazur, położona w północno-wschodnim krańcu Polski. Ale nie tylko Polski! Suwalszczyznę dzielimy z naszymi litewskimi sąsiadami. U nich nosi ona nazwę Suvalkija i jest jednym z czterech regionów Litwy.


Jest to kraina nieskażonej przyrody, rozległych lasów i najczystszych jezior. Na terenie Suwalszczyzny znajdują się dwa parki narodowe i krajobrazowe, 21 rezerwatów przyrody oraz około 1000 km szlaków turystycznych (pieszych, rowerowych i konnych) i ciekawych szlaków wodnych.
Jest to również miejsce w którym można odkryć ślady przeszłości po plemieniu Jaćwingów, a w starych wsiach i miasteczkach poznać tradycje kultury i rzemiosła.

Właściwie zdjęcie zamieszczone na pocztówce mogłoby przedstawiać dowolną część Polski, bo takich krajobrazów u nas dostatek.


sobota, 25 kwietnia 2015

Portugalia. Azory. São Miguel

Mówiąc lub słysząc określenie Zielona Wyspa większość z nas ma na myśli Irlandię. Natomiast mało komu przyszłoby do głowy, że takie miano nosi São Miguel, portugalska wulkaniczna wyspa położona w archipelagu Azorów, zaliczanych do Makaronezji.

São Miguel (Wyspa św. Michała) jest największą z dziewięciu wysp Azorskich. Składa się ona z dwóch wulkanicznych masywów, których kratery o średnicy 12 km zawierają krystalicznie czyste jeziora zwane Sete Cidades. Wyspa przez cały czas jest aktywna sejsmicznie, czego przejawem są liczne gorące źródła i gejzery. Jej unikatem są lasy laurowe spotykane też na innych wyspach Makaronezji.


São Miguel to również piaszczyste plaże, łagodne wzgórza, wysokie góry, zielone równiny i błękitny ocean w którym żyją delfiny, sejwale i kaszaloty. To połączenie zabytkowej stuletniej architektury, parków i brukowanych kamiennych uliczek z polami golfowymi, restauracjami i nocnymi klubami.

Pocztówka przedstawia wodospad Ribeira dos Calderiroes położony w parku o tej samej nazwie. Odzwierciedla on naturalne piękno tego terytorium, bogatą roślinność w której dominują paprocie, hortensje i cedr, krystaliczne potoki, wodospady i jezioro. Znajduje się tutaj również Muzeum Etnograficzne z wodnymi młynami i wiejskimi gospodarstwami.

Czy wiecie, że São Miguel jest jedynym miejscem w Europie, w którym od 1872 roku, dzięki dwóm chińskim emigrantom z portugalskiej kolonii w Makau, istnieje jedyna w Europie plantacja herbaty?! Rosną tu trzy odmiany czarnej herbaty i jedna zielonej.

Kartka niestety została wysłana w Lizbonie, ale i tak się cieszę, że w ogóle ją dostałam. Jestem tylko ciekawa azorskich znaczków, które są bardzo cenione w świecie filatelistów, a na archipelagu ich sprzedaż przynosi spory dochód.


Polska. Lębork

Lębork jest jednym z tych miast, do którego wjeżdżając, od razu czuję wpływy pruskie. Wszystko za sprawą masywnych, ciężkich budynków z czerwonej cegły. Nie jestem fanką takiej architektury, czuję się źle w takich miejscach, przytłaczająco i obco. A gdy jeszcze dodam do tego ponurą pogodę, moje odczucie przybiera na sile.

Lębork położony jest w województwie pomorskim, nad rzeką Łebą i jej dopływem Okalicą. Graniczy ze wzgórzami Pojezierza Kaszubskiego, jeziorem Lubowidzkim, niedaleko stąd do nadmorskiej Łeby oraz do Słowińskiego Parku Narodowego.


Historia powstania tego miasta ściśle wiąże się z Krzyżakami. W 1341 roku Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego, Dietrich von Altenbugh nadał prawa miejskie Lęborkowi, tym samym odkupując osadę, wówczas zwaną Lewino, z rąk książąt Pomorza Gdańskiego. W połowie XV wieku miasto tylko na 20 lat wróciło we władanie Polaków i do roku 1945 należało do państwa pruskiego.

Z burzliwych czasów zachowały się resztki miejskich murów obronnych z XIV wieku, Baszta Bluszczowa, która przetrwała w pierwotnym stylu, Zamek Krzyżacki będący najstarszym zabytkiem Lęborka, w którym mieści się dzisiaj sąd i prokuratura, kościół św. Jakuba z XIV/XV wieku, młyn i tzw. Dom Młynarza, spichlerz solny z XVI wieku, Ratusz Miejski z 1900 roku, pięć lat młodszy budynek poczty, kamieniczki mieszczańskie oraz wieża ciśnień z 1912 roku.


czwartek, 23 kwietnia 2015

Polska. Opera Nova w Bydgoszczy

Nigdy w Bydgoszczy nie byłam, ale czytając informacje o tym mieście i Operze widocznej na pocztówce, mam wrażenie, że jest ona chlubą i wizytówką tego miasta. Pewnie i słusznie, skoro Opera Nova jest obecnie jedynym teatrem operowym na terenie Kujaw i Pomorza oraz jednym z nowocześniejszych i najbardziej uniwersalnych teatrów muzycznych w Polsce. Na jego deskach wystawiane są nie tylko opery czy operetki, ale także musicale, koncerty, widowiska oraz przedstawienia innych teatrów.


Sam budynek Opery też jest okazały. Składają się na niego trzy zbieżne kręgi i do tego położone w interesującym miejscu, nad rzeką Brdą, tuż obok Starego Miasta, Wyspy Młyńskiej i Wenecji Bydgoskiej.
Mnie bardziej zainteresował fragment czerwonego budynku na pierwszym planie. Jestem bardzo ciekawa co to za budowla? Domyślam się, że znajduje się ona na Wyspie Młyńskiej, natomiast wyglądem przypomina mi spichlerz. Może ktoś z Was wie co to jest?


środa, 22 kwietnia 2015

Polska. Rzeka Raba

Tę pocztówkę chyba już wszyscy doskonale znają. Przedstawia rzekę Rabę, będącą prawym dopływem Wisły. Na długości 132 km przepływa przez południową Polskę, a dokładnie przez Beskidy Zachodnie, Pogórze Zachodniobeskidzkie i kotlinę Sandomierską. Posiada charakter rzeki dzikiej i górskiej.


Szczególną atrakcją turystyczną, nie tylko dla wędkarzy, jest dolina Raby. Uważana jest ona za najpiękniejszą dolinę karpacką, w której biorą początek liczne szlaki turystyczne w Beskidy Zachodnie i Pogórze Zachodniobeskidzkie. Przez dolinę Raby przebiega także atrakcyjny, choć niełatwy szlak kajakowy, a w jej okolicach występują solanki jodobromowe i złoża soli kamiennej. 


wtorek, 21 kwietnia 2015

Szwajcaria. Zamek Chillon

Szwajcarski zamek Chillon ponoć jest jednym z najsłynniejszych na świecie. Trudno mi stwierdzić czy rzeczywiście tak jest, bo częściej słyszę o zamkach niemieckich, irlandzkich, czy rumuńskich... ale na pewno jest to najpopularniejszy i najlepiej zachowany średniowieczny zamek w Szwajcarii i jedna z największych atrakcji tego kraju.

Ci, co czytali powieści Byrona, nazwę warowni z pewnością kojarzą ze sławnego dzieła „Więzień Chillonu”. Autor napisał ją po zwiedzeniu zamkowych lochów, w których więziono wówczas przykutego do filaru szwajcarskiego przeora klasztoru, krzewiciela idei reformacji, Francois Bonivarda, któremu Byron poświęcił ów poemat.
Twierdza ta, była inspiracją także dla wielu innych wybitnych literatów. To tutaj Mary Shelley napisała słynnego „Frankensteina”. W zamku gościli również: Jan Jakub Russeau, Victor Hugo, Mark Twain, Charles Dickens, Hans Christian Andersen, Elżbieta II i Salvador Dali.


Tytułowy zamek znajduje się na skalistym cyplu, w kantonie Vaud, nad wschodnim krańcem Jeziora Genewskiego. Obronna twierdza powstała prawdopodobnie w XI wieku, a jej obecny wygląd jest wynikiem wielokrotnych przebudowań. Warownię zamieszkiwali biskupi z Sion, książęta sabaudzcy, a później berneńscy. Obecnie należy ona do kantonu Vaud.

Cała zabudowa jest ogromna, składa się z trzech dziedzińców, wokół których wznoszą się koszary, magazyny, apartamenty książęce i dworskie, rezydencja kasztelana i kaplica, a także podziemne lochy. Ściany budowli porastają winorośle, z których do dzisiaj wytwarza się wysokiej jakości wino.


Obecnie w murach zamku mieści się muzeum, organizowane są koncerty, wystawy oraz przyjęcia.
Natomiast w podziemiach zamku, w miejscu w którym więziono Bonivarda, na jednym ze skalnych słupów widnieje wyryty przez Byrona podpis, który pozostawił podczas którejś z licznych wizyt. Obecnie jest on chroniony szklaną tabliczką. Jak widać tradycja drapania po zwiedzanych murach sięga czasów dość odległych...

foto: kolumber.pl

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Tunezja. Dżerba i jej meczety

Wróciłam z nadmorskich klimatów do rzeczywistości. Jedynym określeniem jakim mogę podsumować ten wyjazd, to słowo ZIMNO. Po powrocie jeszcze przez 2 dni dochodziłam do siebie, nawet herbata z rumem, która jako jedyna zawsze była w stanie mnie rozgrzać, tym razem nie pomogła. Aby ocieplić trochę atmosferę dzisiaj kartka z afrykańskim powiewem.

Dżerba to największa wyspa u wybrzeży Afryki Północnej, doskonale znana polskim turystom, gdyż to właśnie tam większość naszych rodaków udaje się na tunezyjski wypoczynek.
W Dżerbie znajduje się ponad 300 meczetów. Ich architektura różni się w zależności od obrzędu religijnego praktykowanego przez ich zwolenników. 


Meczety rozmieszczone są równomiernie na całej wyspie, tak, aby każdy mieszkaniec miał go na tyle blisko, by zaraz po pracy mógł udać się na modlitwę. 
Świątynia muzułmańska zazwyczaj składa się z kilku pomieszczeń. Przede wszystkim z głównej sali poświęconej modlitwie, zadaszonemu miejscu, w którym odbywa się religijne obmywanie ciała oraz z pokoju do nauki.

Meczety w Dżerbie nie tylko pełniły rolę religijną. W czasie wojny odegrały rolę zamku i schronienia przed wrogiem. Minaret doskonale zastąpił rolę wieży zamkowej z której obserwowano poczynania wroga. Świątynie, które przyjęły architekturę obronną znajdują się nad samym morzem.

Dla muzułmanów meczet był także instytucją kulturalną, edukacyjną i prawną. To właśnie w tym miejscu dzieci na glinianych i drewnianych tabliczkach uczyły się pisać i czytać.

Na pocztówce widoczny jest Trouk meczet, znajdujący się w Houmt Souk, w głównym mieście wyspy .


piątek, 10 kwietnia 2015

Wyniki konkursu

Z racji tego, że tylko trzy osoby były zainteresowane kartką znad morza, więc postanowiłam wysłać kartki do wszystkich trzech dziewczyn, które się zgłosiły :)

Postaram się jak najbardziej wpasować w wasze preferencje, ale jest to też zależne od tego co zastane na miejscu. Do rozpoczęcia sezonu jest jeszcze trochę czasu, więc pewnie jakiegoś zbyt dużego szału pocztówkowego nie będzie. Mam nadzieję, że się mylę.

Tymczasem, proszę abyście wysłały mi za pośrednictwem formularza kontaktowego swoje adresy. Fajnie by było, gdybyście też w komentarzu potwierdziły, że wysłałyście adres, tak, żebym miała pewność, że jednak wszystkie wiadomości do mnie doszły ;)

Pozdrawiam i udanego weekendu wszystkim życzę!


czwartek, 9 kwietnia 2015

Szybki nadmorski konkurs

Wybieram się niebawem do Ustki i z chęcią wyślę komuś piękną pocztówkę. Odwiedzę również pobliskie Poddąbie, więc jest też szansa na zdobycie kartki z mniej znanej miejscowości. Mam nadzieję, że wybór pocztówek będzie niewiele mniejszy niż w sezonie. 
Właściwie to miał być konkurs z pytaniem dokąd jadę, ale nie mam czasu zaglądać tutaj i kontrolować sytuacji, więc tak na szybko:

W konkursie mogą wziąć udział osoby, które publicznie obserwują bloga. Nie trzeba nigdzie umieszczać żadnych linków, banerków, chyba, że ktoś bardzo chce. Wystarczy w komentarzu zgłosić chęć udziału w konkursie wraz ze swoimi preferencjami (kartka multi czy single, widok na morze czy miasto, wypisana czy czysta itp.)
Na zgłoszenia czekam do piątku 10 kwietnia, czyli do jutra, do godziny 22.00 
Zwycięzcę(ów) wylosuje randomizer, więc miło by było gdybyście numerowali swoje zgłoszenia ;)

Warunkiem otrzymania nagrody jest wysłanie przez wygraną osobę swojego adresu poprzez formularz kontaktowy, znajdujący się w prawym marginesie bloga. 

Zapraszam i życzę powodzenia, a mi życzcie pięknej, wiosennej pogody :)



środa, 1 kwietnia 2015

Włochy. Mediolan. Navigli

Navigli to jedna z najbardziej romantycznych dzielnic Mediolanu. Jej nazwa pochodzi od sieci kanałów żeglownych, wybudowanych na terenie Lombardii już w średniowieczu. 
System żeglowny składał się z pięciu kanałów o długości 150 km. Służyły one do transportowania towarów i nawadniania pobliskich pól ryżowych. Przy budowie głównego kanału Naviglio Grande pracował nawet Leonardo da Vinci.
Dzięki tej sieci kanałów, Mediolan posiadał jeden z największych portów śródlądowych w kraju, mimo braku rzeki głównej, a niektóre części miasta przypominały weneckie dzielnice.


Kanały spełniały swoje zadanie aż do początku XX wieku. Wzrost znaczenia transportu drogowego i względy sanitarne przyczyniły się do podjęcia decyzji o osuszeniu i przykryciu ich nawierzchnią ulic.

Dziś pozostały tylko trzy kanały. Najciekawszy z nich to widoczny na pocztówce Naviglio Grande, wzdłuż którego koncentruje się artystyczna bohema i życie nocne Mediolanu. Znajduje się tam mnóstwo klimatycznych kawiarenek, barów, galerii i antykwariatów.