Niemcy. Zamek Neuschwanstein

Jeszcze chyba tylko ja nie pochwaliłam się piękną kartką od Krystyny z Zamkiem Neuschwanstein. Specjalnie czekałam na moment, w którym emocje opadną i szał postów na temat tego zamku ucichnie, tak żeby nikomu się on nie przejadł ;)

Zamek Nowy Kamienny Łabędź, bo tak można przetłumaczyć jego nazwę, położony jest w Aplach, w południowej części Bawarii, tuż przy granicy z Austrią. Jest najczęściej odwiedzanym miejscem w Europie zaraz po wieży Eiffla i jednym z najsłynniejszych i najczęściej fotografowanych budowli w Niemczech. I wcale się nie dziwię. Nie dość, że sam zamek wygląda jak z bajki Disneya, to jeszcze jego położenie na szczycie stromego, kamienistego wzgórza porośniętego gęstym lasem, wywołuje dreszczyk emocji, który towarzyszył nam w dzieciństwie podczas oglądania czy czytania książek z bajkami. 

Zamek powstawał od 1869 roku na polecenie bawarskiego króla Ludwika II, jako odzwierciedlenie jego zamiłowania do mitologii germańskiej. Sam Ludwik II przyrównywał się do legendarnego Rycerza Łabędzia. Powstanie tego zamku miało mu wynagrodzić osobiste i polityczne niepowodzenia. Jednak warownia stała się ucieczką od niezrozumiałej rzeczywistości, jego prywatnym królestwem, w którym zatracał się w zaczarowanym świecie germańskich legend. Wkrótce też został uznany za niepoczytalnego i pozbawiony tronu.

Zamek budowany był przez kilkanaście lat. Obecnie znajduje się w nim 35 korytarzy i kilkaset schodów, wnętrza skąpane są w złocie, ściany zdobią freski ukazujące scenki z legend o bohaterach wagnerowskich oper, krzesła i fotele pokryte są jedwabiem, które haftowane były przez 200 mniszek przez siedem dni. W budynku zastosowano również wiele technologicznych innowacji, takich jak windy, bieżącą ciepłą i zimną wodę oraz system ogrzewania.

Zamek Neuschwanstein, niestety można zwiedzać tylko w grupach z przewodnikiem i to w dość krótkim czasie, bo w około 35 minut. Patrząc na jego gabaryty, może wydawać się to bardzo mało, ale gdy przeczytałam, że rocznie odwiedza go około 1,3 miliona turytów, to mnie ten krótki czas przestał dziwić.

Jeszcze raz dziękuję p. Krystynie za piękną pocztówkę i wywołanie ogromnej radości na mej twarzy :)

Niemcy. Brama Brandenburska

To jedyna spośród 18 bram wchodzących w zespół dawnych murów miejsko-akcyzowych Berlina, która zachowała się do dziś. Znajduje się na na krańcu największej alei Belina, Unter den Linden, na jednym z najpiękniejszych placów miasta, uważanym za jego perełkę - Placu Paryskim.

Brama została wzniesiona w XVIII wieku według projektu niemieckiego architekta Carla Gottharda Langhansa. Pomysł na konstrukcję zaczerpnął on z greckiej bramy zwanej Propyleje, znajdującej się na ateńskim akropolu. Berlińską bramę zwieńcza kwadryga prowadzona przez boginię zwycięstwa – Wiktorię.

Pierwotnie Brama Brandenburska była największym w mieście przejściem granicznym. I choć od początku nazywana była Bramą Pokoju, to po wzniesieniu Muru Berlińskiego stała się oznaką podziału kraju. Wówczas znalazła się pośrodku strefy granicznej, pomiędzy Berlinem wschodnim i zachodnim i była niedostępna dla zwykłych ludzi. 

Po obaleniu Muru Berlińskiego w 1989 roku, Brama Brandenburska stała się symbolem zjednoczonych Niemiec, pokoju i wolności.

Obecnie obiekt jest zamknięty dla ruchu drogowego, choć senat Berlina rozpatruje propozycje, by za opłatą mogły przez Bramę przejeżdżać np. limuzyny ślubne. A sam zabytek jest magnesem przyciągającym turystów i miejscem najważniejszych uroczystości, imprez masowych, demonstracji politycznych oraz spotkań mieszkańców.

Niemcy. Monachium. Pałac Nymphenburg

Monachijski Pałac Nymphenburg wraz z przylegającym do niego parkiem był kiedyś letnią siedzibą jednej z najstarszej dynastii niemieckiej, władców Bawarii, Wittelsbachów. 

Pałac został wzniesiony w latach 60 XVII wieku i wówczas nazywany był zamkiem nimf. Pięć kolejnych pokoleń przyczyniło się do jego przebudowy. Dobudowano do niego pawilony boczne z galeriami, stajnie dworskie, a także powiększono i przekształcono ogród na styl francuski, z licznymi stawami, fosami, kanałami, ścieżkami i architekturą ukrytą wśród drzew.

Obecnie budynek pałacu ma 700 metrów długości i mieści w sobie m.in. liczne obrazy dużej wartości, meble, komody z chińskiej laki, puchary, porcelanę i wazy chińskie.

Do najwspanialszych obiektów pałacowych należą m.in. Sala Lustrzana oraz Galeria Piękności z portretami najpiękniejszych dam ówczesnej epoki. Król Ludwik I sam decydował, które damy są urodziwe i mają zostać namalowane. Tak więc obrazy przedstawiają nie tylko wizerunki księżnych, markiz, ale również prostych mieszczanek, a nawet tancerek kabaretowych.

Dawne stajnie dworskie zostały dzisiaj przekształcone na muzeum powozów, w którym zgromadzono pojazdy konne oraz sanie królów Bawarii, ich rodzin i dworu.

Zespół pałacowo-parkowy Nymphenburg pod względem architektonicznym uważany jest za jedno z najpiękniejszych miejsc w Europie.

Niemcy. Katedra w Aachen

Niemieckie miasto Aachen (polska nazwa Akwizgran) położone na zachodzie kraju, znane jest przede wszystkim z kościoła katedralnego pod wezwaniem św. Marii. 

Katedra ta jest znana nie tylko w Niemczech, jednakże dla Niemców jest miejscem tak symbolicznym jak Wawel dla Polaków. Inicjatorem jej powstania był Karol Wielki, który chcąc w tym miejscu stworzyć nowy Rzym, w 786 roku rozpoczął budowę kościoła jako kaplicy pałacowej. I tak około roku 800 Akwizgran stał się głównym miastem Cesarstwa Rzymskiego.

Przez okres 600 lat koronowanych tu było 30 królów i cesarzy niemieckich. W katedrze przechowywane są największe cztery święte relikwie, do których od czasów średniowiecza, co 7 lat pielgrzymują chrześcijanie. Relikwiarz kryje w sobie m.in. pieluszki Dzieciątka Jezus oraz suknię Maryi. Znajduje się tu również relikwiarz Karola Wielkiego, który mieści w sobie szczątki króla.

Dzisiejszy wygląd katedry zmieniał się w ciągu ponad 1000-letniej historii i z czasem stał się symbolem miasta.

W 1978 roku katedra w Akwizgranie została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, jako pierwszy niemiecki zabytek, a zrazem jeden z trzech pierwszych w Europie.

Niemcy. Erlangen

Od Simone z Niemiec dostałam kartkę przedstawiającą miasto Erlangen, które wraz z Norymbergą i Fürth tworzy trójmiasto położone w Bawarii. Dawniej znajdowała się tutaj osada hugenotów, a zachowane z tego okresu zabytki, do dzisiaj wywierają ogromny wpływ na miasto. 

Na pocztówce można m.in. zobaczyć dawny barkowy kościół hugenotów, zamek wraz z fontanną Pauli, obecnie będący głównym budynkiem uniwersytetu oraz bibliotekę publiczną.

W Erlangen odbywa się coroczny festiwal piwa, podobny do Oktoberfest, ale na mniejszą skalę. Pomimo wysokiej liczby odwiedzających, nie jest on znany przez osoby mieszkające poza Bawarią.

Niemcy. Hohen Neuendorf

Kolejna pocztówka z Niemiec przyszła od Arno. Chyba właśnie z tego kraju mam największą ilość kartek. 

Miasto Hohen Neuendorf położone jest w kraju Brandenburgia i graniczy z dwiema dzielnicami Berlina. Na pocztówce możemy zobaczyć Instytut Pszczelarstwa, restaurację chińską, która została zbudowana na wzór pekińskiej Świątyni Nieba, zabytkowy kościół Hohen Neuendorf, rzeźbę pszczoły w tańcu, mieszczącą się na placu przed dworcem miejskim, pochodzącą z początku XX wieku wieżę ciśnień oraz port dla łodzi nad Hawelą. 

Niemcy. Kolonia

No i kolejna pocztówka z Niemiec (w zanadrzu mam jeszcze kilka ;) Tym razem kartka od Ruth, przedstawiająca panoramę miasta Kolonia.

Położona nad Renem, na zachodzie Niemiec jest czwartym największym miastem w Niemczech i jednym z najważniejszych historycznych ośrodków kultu religijnego w Europie.

Kolonia znana jest przede wszystkim z historycznej katedry gotyckiej (Kölner Dom), która jest siedzibą arcybiskupa kolońskiego. Miasto posiada wiele zabytków, właściwie prawie wszystkie to kościoły. Pozostałe to ratusz i fragmenty obwarowań miejskich. 

Wizytówką miasta jest również piwo Kölsch, które produkowane jest tutaj w 24 browarach, zgromadzonych w jednym miejscu. Tradycja jego warzenia sięga początków IX wieku. 

Niemcy. Erfurt

Erfurt położone w centralnej części Niemiec jest stolicą Turyngii. Założone w 742 roku miasto posiada najlepiej zachowaną średniowieczną starówkę w Niemczech, z domami patrycjuszy z okresu renesansu oraz starannie odnowione domy z murem pruskim i górującą nad nimi, potężną katedrą. W jednym z miejscowych klasztorów mieszkał Marcin Luter, który wychwalał miasto, nazywając go Wieżowy Erfurt, bowiem ku niebu wznosiły się liczne wieże kościołów i klasztorów, które do dzisiaj są cechą rozpoznawczą miasta. 

Pocztówka od Erica przedstawia średniowieczny Targ Rybny, położony na Starym Mieście oraz Ratusz Miejski. Obecny budynek Ratusza pochodzi z XIX wieku. Wybudowany został w stylu neogotyckim, z licznymi malowidłami ściennymi przedstawiającymi sceny z życia Lutra i obrazami z historii miasta.

Niemcy. Kulmbach

Kulmbach jest to miasto położone w Bawarii, we wschodnich Niemczech, sięgające swą historią XI wieku. Symbolem miasta jest jedna z najbardziej imponujących warowni w Niemczech - Zamek Plassenburg. Ma on za sobą burzliwe losy, zniszczenia i modernizacje. Obecnie jest siedzibą kilku muzeów, znajduje się też tutaj największa kolekcja cynowych figurek na świecie. 

Kulmbach oprócz imponującego zamku, górującego nad miastem, ma do zaoferowania kręte i malownicze uliczki, rynek z ratuszem, szachulcowe domy, mury obronne i wieże. Niektórzy twierdzą, że życie w tym mieście płynie pod znakiem chleba, piwa i smażonej kiełbaski. A to za sprawą Kulmbacher Bratwurst - cienkich kiełbasek, wykonanych z mielonej wołowiny, w rolkach anyżu, serwowanych na licznych stoiskach z kiełbasą w mieście. Miasto słynie również z doskonałego mocnego piwa, warzonego przez Kulmbacher Brauerei, które od lat zajmuje renomowane miejsce wśród piw na świecie.

Niemcy. Skansen Wiatraków i Młynów Wodnych w Gifhorn

W Niemczech jest takie miejsce, gdzie można przez chwilę poczuć się jak w Grecji, Portugalii, czy nawet w Korei. Miejsce to znajduje się w Gifhorn - małym niemieckim miasteczku w Dolnej Saksonii. Na obszarze 16 ha, pośród łąk, nad kanałami i stawami w 1980 roku zostało otworzone tutaj Międzynarodowe Muzeum Wiatraków i Młynów Wodnych. 

Inicjatorem tego przedsięwzięcia był miłośnik wiatraków i młynów Horst Wrobel, który od dzieciństwa konstruował modele, wierne kopie wiatraków z różnych stron świata. Obecnie na terenie skansenu znajduje się 50 modeli i 16 replik młynów z 12 krajów świata, m.in.: zabytkowy wiatrak z poczdamskiego Parku Sanssouci, irlandzki młyn z Wexford, wiatrak z greckiej wyspy Mykanos, a nawet drewniana rosyjska cerkiew prawosławna. 

Jest to jedyny, na tak szeroką skalę skansen poświęcony wiatrakom.

Pocztówkę z jednym z tamtejszych wiatraków przysłał mi Nikita.

Niemcy. Oktoberfest

Co roku we wrześniu, na dwa tygodnie Monachium zamienia się w stolicę piwa. A to za sprawą największych piwnych dożynek na świecie. Oktoberfest (z niem. październikowe święto) odbywa się od października 1810 roku. 

Zara przysłała mi fantastyczną pocztówkę, ukazującą ułamek tego święta.

Pierwszą taką uroczystość zorganizował dwór królewski z okazji ślubu króla Bawarii, Ludwika I z księżną Teresą Saksońską. Wówczas Oktoberfest przypominał festyn ludowy połączony z wyścigami konnymi. Ponieważ impreza cieszyła się popularnością, wyścigi powtarzano co roku o tej samej porze. Od 1872 roku świętowanie przesunięto na wrzesień, tak, aby skorzystać jeszcze z ostatnich ciepłych dni.

Święto charakteryzuje się obecnością największych monachijskich producentów piwa, którzy sprzedają swoje specjały w specjalnie na tą okazję rozstawionych halach. Pod namiotami biesiadnicy świętują, piją piwo, jedzą golonki, kiełbaski i precle. Piwo w specjalnych litrowych kuflach serwują kelnerki w tradycyjnych bawarskich spódnicach z fartuchem i gorsetem.  

Z festynu mogą cieszyć się również dzieci, gdyż wokół namiotów powstaje lunapark.

Chociaż Oktoberfest, odbywający się w Monachium jest największą i najbardziej znaną tego typu imprezą na świecie, to w wielu krajach organizuje się podobne imprezy.

Niemcy. Vierordtbad - łaźnie w Karlsruhe

Kartka, którą dostałam od Alexandry z Niemiec przedstawia zabytkową, pierwszą i zarazem najstarszą łaźnię publiczną w mieście Karlsruhe. 

Vierordtbad powstała dzięki Fundacji bankiera Heinricha Vierordt, który chciał wypromować miasto. Początkowym pomysłem bankiera było wybudowanie wielkiej hali targowej, jednak miasto pozwoliło zbudować tylko nowoczesne baseny kąpielowe, publiczne łaźnie i spa. I tak w 1873 roku budynek został otwarty. Jego architektura w postaci rotundy jest cechą europejskich łaźni tego okresu.  

W tym czasie w domach nie było łazienek, więc były osobne łaźnie dla kobiet i mężczyzn, a później łaźnie parowe i spa. Wraz z rozwojem technologii do roku 2004 budynek był co jakiś czas przebudowywany a oferta kąpieli poszerzana. 

W 1996 roku miejsce to zostało przekształcone w uzdrowisko z basenami z podgrzewaną wodą, łaźnią parową, rozmaitymi saunami, zabiegami fizykoterapeutycznymi, masażami i centrum kosmetycznym.  

Niemcy. Spreewald

Wczoraj w ramach projektu postcrossing dostałam całkiem fajną kartkę od sympatycznej Bianki z Niemiec. Postcrossing oprócz wady, którą jest czyszczenie zasobów pieniężnych na koncie, posiada też zalety. Jedną z nich jest poznawanie ciekawych miejsc o których nie miało się wcześniej pojęcia i wpisywanie ich na listę miejsc do zobaczenia (jestem dobrej myśli, że na wpisaniu się nie skończy). Takim miejscem stało się dla mnie właśnie Spreewald.

Spreewald jest to kraina geograficzna w południowo-wschodniej części Brandenburgii, oddalona zaledwie o godzinę drogi od Berlina. 

Ponad 600 lat temu Spreewald zamieszkiwali Serbołużyczanie. Mowa ojczysta i ich obyczaje przetrwały pod dziś dzień, a nazwy miejscowości, ulic i szlaków wodnych są dwujęzyczne.

Główną cechą jest tutaj krajobraz rzeczno-dolinowy, jaki tworzy rzeka Sprewa, która w wyniku ostatniego zlodowacenia została poszarpana na wiele drobniejszych nurtów i strumieni. Całkowita długość nurtu to 970 km., a między odnogami rzeki znajdują się pola uprawne. 

W 1991 roku Spreewald został zarejestrowany jako Rezerwat Biosfery UNESCO.

Podstawowym środkiem transportu w Spreewaldzie jest tradycyjna łódź nazywana spreewaldzką barką. Takimi barkami pływa tutaj nawet listonosz i straż pożarna. Wąskie mosty przecinają rzeki i łączą pojedyncze wyspy mieszkalne. Nie na darmo Spreewald nazywany jest zieloną Wenecją. Dostępnych jest tutaj około 200 dróg wodnych, które miłośnicy atrakcji wodnych mogą przemierzyć w kajaku lub kanu. 

Oprócz rzecznych labiryntów, pięknych krajobrazów i czółen wprawianych w ruch przez sterników, przy pomocy długich tyczek, Spreewald słynie z przetworów z ogórków. Ogórki przyrządza się tutaj na wiele sposobów. Najsłynniejszy to ogórek kiszony, który można kupić prosto z wielkiej drewnianej beczki, ale również kiszony z musztardą, miodem czy chili, i ogórki marynowane.

Dzięki ogromnej popularności spreewaldzkich ogórków, został przygotowany specjalny ogórkowy szlak rowerowy. Przebiega on wzdłuż kanałów, pól uprawy ogórków i warzyw, obok gospodarstw, które zajmują się produkcją specjału, w których można spróbować ogórków i innych potraw regionalnych. Trasa liczy 260 km a każdy jej etap oznakowany jest symbolem spreewaldzkiego ogórka jadącego na rowerze.

Do dziś żywa jest tutaj kultura Serbołużyczan, która stała się również atrakcją przyciągającą turystów. Tradycje te można poznać i w nich uczestniczyć podczas zapust zimą, Waleien w okresie Wielkanocy, Froschkarren w czasie żniw czy Spinte jesienią.