Polska. Rynek Główny w Krakowie

Krakowski Rynek Główny był świadkiem najważniejszych uroczystości państwowych. To tutaj ostatni wielki mistrz krzyżacki składał hołd lenny królowi dając początek państwu pruskiemu i tutaj rozpoczęło się Powstanie Kościuszkowskie. Na Rynku odbywały się podniosłe parady, procesje, spotkania oraz egzekucje przestępców.

Przez stulecia, począwszy od lokacji miasta w XIII wieku, Rynek w Krakowie pełnił również funkcje handlowe. Cały plac podzielony był na poszczególne sektory handlowe, np. solny, kurzy, węglowy, bednarski, ołowiowy, żydowski.

Dzisiaj jest to jeden z trzech największych średniowiecznych rynków w Europie. Toczy się tutaj życie towarzyskie, organizowane są koncerty i festiwale oraz targi okolicznościowe.

Od 1978 roku historyczne centrum Krakowa znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO jako jeden z najcenniejszych zabytków świata.

Polska. Ulica Brzozowa w Warszawie

To jedna z uroczych uliczek Starego Miasta w Warszawie. Jej początek datuje się na XV wiek, gdy tuż za murami miasta zaczęły powstawać drewniane domy, które przez następne stulecia zastępowane były spichlerzami i dworkami. Wówczas ulicę zamieszkiwali staromiejscy handlarze oraz rzemieślnicy. Dopiero w XIX wieku zaczęto zmieniać charakter okolicy. Domy przebudowano a ich lokatorami stali się Żydzi.

W południowej części ulicy do połowy XIX wieku znajdowało się wysypisko śmieci dla Starej Warszawy, tzw. Gnojna Góra, na której dzisiaj jest taras widokowy. 

Podczas powstania warszawskiego większość zabudowy została zniszczona, a przy jej odbudowie wprowadzono liczne zmiany w wyglądzie.

Zauważyłam, że sporo blogów pocztówkowych zostało porzuconych. Ja też nie piszę tak często jak dawniej. Czyżby to przyczyna poczty polskiej (celowo napisane małą literą :P )???

W moim przypadku niestety w dużej mierze przyczyniła się do tego właśnie poczta. Coraz bardziej rosnące ceny znaczków (chyba zgłupieli już do reszty!) i praca mojej poczty i listonosza skutecznie zniechęciły mnie, nie tylko do wysyłania kartek, ale nawet do pisania regularnie bloga :(

Niestety w moim nowym miejscu zamieszkania około 40% przesyłek do mnie nie dociera, w tajemniczych okolicznościach ginie do mnie wszystko, łącznie z rachunkami! A co najmniej raz w tygodniu znajduję na klatce listy zaadresowane do mieszkańców bloków mieszczących się po przeciwnej stronie osiedla..... Nie mam już siły pisać skarg na moją pocztę. To jest jak walka z wiatrakami! 

Brakuje mi pełnej skrzynki na listy i w miarę regularnego dodawania postów, ale obecnie wszystko co kojarzy mi się z pocztą działa na mnie jak płachta na byka.

Polska. Ulica Ciasna w Toruniu

Chyba każdy z nas lubi spacerować po labiryntach staromiejskich, wąskich uliczek, pełnych malowniczych kamienic i dziedzińców na których panuje leniwa atmosfera.

Wiele takich uliczek znajduje się w obrębie Starego Miasta w Toruniu, ale jedna z nich jest wyjątkowa i charakterystyczna dla tego miasta.

Zgodnie z nazwą jest na niej wąsko. Ale nie na całej jej długości, gdyż uliczka dzieli się na dwie części, szerszą i tą węższą, która ma niecałe 3 metry szerokości. I to właśnie ten odcinek tworzy jej romantyczny i kameralny charakter. Uroku jej dodaje zabytkowa, średniowieczna zabudowa, m.in. spichrze.

Ulicę Ciasną w obecnym kształcie wytyczono jeszcze przed lokacją krzyżacką, w XIII wieku. Dzisiaj jest jedną z najstarszych i najwęższych ulic Torunia.

Zespół staromiejski Torunia w 1997 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Polska. Hala Stulecia we Wrocławiu

Ten żelbetowy gmach został zaprojektowany przez znanego miejskiego architekta Maxa Berga i wzniesiony w 1913 roku z okazji wystawy historycznej 100-lecia Bitwy Narodów pod Lipskiem i zwycięstwa nad wojskiem Napoleona. Wówczas budynek nie spodobał się radnym, którzy porównywali go do pudła na kapelusze albo gazomierza.

Dzisiaj znajdująca się na skraju Parku Szczytnickiego i Ogrodu Zoologicznego Hala Stulecia, to najbardziej znany modernistyczny budynek na Śląsku oraz jedno z najważniejszych dzieł architektury XX wieku na świecie. 

Kopuła nakrywająca halę posiada powierzchnię cztery razy większą od kopuły bazyliki św. Piotra w Rzymie, ma 67 metrów średnicy i wysokość 23 metry. Gdy powstała stanowiła największą tego typu konstrukcję na świecie. Wewnątrz może przebywać 10 tys osób. Jej plan w zamyśle architekta wyrażał idealną harmonię świata i odwoływał się do budowli sakralnych, m.in. Panteonu i Hagia Sophia.

Hala Stulecia jest miejscem o bogatej historii wydarzeń kulturalnych, sportowych i politycznych. 

W okresie III Rzeszy odbywały się w niej nazistowskie wiece z udziałem Adolfa Hitlera. Jeszcze do lat 60-70. XX wieku na niektórych filarach można było dostrzec hitlerowskie godła. W 1997 roku odbył się tu Kongres Eucharystyczny z udziałem Jana Pawła II, a do lat 90. XX mieściło się największe kino we Wrocławiu.

Dzisiaj w tym budynku odbywają się wielkie spektakle operowe, turnieje tenisowe, mecze piłki koszykowej, targi, wystawy, konferencje i koncerty.

W 2006 roku Hala Stulecia została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jako unikalne osiągnięcie konstrukcyjne i architektoniczne.

Polska. Warszawa pod białą pierzynką

Pewnie większość z Was chciałaby z tą zimową pogodę zobaczyć jakąś kartkę z ciepłego zakątka świata, pełną zielonych palm, czy lazurowej wody. Zapewne też nie wszyscy są zadowoleni z zimna (choć całe szczęście już o wiele mniejszego) i obecnej pory roku.

No cóż, ja należę do zimowych zgredów ;) Ale dzisiaj z powodu sypiącego od rana śniegu zrobiło się tak pięknie za oknem, że nawet ja mam z tego powodu uśmiech na twarzy :) I po prostu nie mogę pokazać dzisiaj innej pocztówki.

Choć nie przepadam za malowanymi kartkami, to ta od pierwszego spojrzenia skradła moje serce. Moim zdaniem wygląda jak lukrowany piernik.

Czarnogóra. Perast

Kartka ta, była dla mnie niespodzianką. Wiedziałam, że dostanę jakąś pocztówkę, ale nie wiedziałam, że będzie ona z Czarnogóry. A że kraje bałkańskie mnie fascynują, to w chwili jej otrzymania radość sięgnęła zenitu.

Trochę się dziwię, że ten kraj nie jest popularnym kierunkiem podróży, gdyż swoim urokiem może dorównywać np. Włochom, czy sąsiadującej Chorwacji. 

Krajobrazy zapierające dech w piersiach, czyste przejrzyste morze i jeziora, piaszczyste plaże, zachwycające góry i urokliwe miasteczka z wiekowymi zabytkami, które łączą elementy architektury Półwyspu Bałkańskiego z kulturą śródziemnomorską. Taka właśnie jest Czarnogóra.

To niewielkie państwo zostało uznane przez Kongres Berliński pod koniec XIX wieku. Jednak krótko nacieszyło się niezależnością, gdyż w 1918 roku weszło w skład Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców, które przyjęło nazwę Jugosławii. W latach 90. XX wieku w wyniku wojny na Bałkanach, przemysł turystyczny w tym rejonie upadł. Od roku 2006 po uniezależnieniu się od Serbii i napływie inwestycji powoli powraca na mapę turystycznych miejsc Europy.

Pocztówka przedstawia widok ze Starego Miasta w Perast na Zatokę Kotorską. Ze względu na jej wygląd, który przypomina skandynawskie fiordy, często nazywana jest najbardziej wysuniętym na południe fiordem na Starym Kontynencie.

Tak wygląda widok znajdujący się na kartce za dnia.
foto: img.montenegro.travel

foto:.imobilia.net

W zatoce znajdują się dwie wysepki: Matki Boskiej na Skale i św. Jerzego. Pierwsza z nich jest jedyną sztucznie utworzoną wyspą na Adriatyku. Znajduje się na niej XVII-wieczny rzymskokatolicki kościół i muzeum. Natomiast Wyspa św. Jerzego nazywana jest przez niektórych Wyspą Umarłych, ze względu na rosnące na niej cyprysy, które przypominają te z obrazu Arnolda Bocklina. 

foto: kotortours.me

foto: Shutterstock

Perast między XV a XVIII wiekiem był własnością Wenecji. Z tego okresu w mieście zachowały się liczne zabytki, m.in.: świątynie i pałace bogatych rodów.

Region Zatoki Kotorskiej wraz z dwoma wyspami Matki Boskiej na Skale i św. Jerzego, został w 1979 roku wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Z racji tego, że na kartce mało widać, wstawiłam kilka zdjęć z miasta Perast i okolic.

Bałkany są wyjątkowe. A Czarnogóra marzy mi się, oj marzy przepotwornie! Spójrzcie na widok poniżej!

Wygląda NIEZIEMSKO!
foto: century21hn.com

Włochy. Sycylia

Sycylia jest największym regionem we Włoszech i największą wyspą na Morzu Śródziemnym. Po zakończeniu II wojny światowej zyskała autonomię i obecnie posiada osobny parlament.

Pewnie większości, kojarzy się ona z największą organizacją mafijną na świecie, oraz ze słynną rodziną Corleone, która została przedstawiona w trylogii Ojciec chrzestny. 

Ale Sycylia oprócz dreszczyku emocji, związanego z porachunkami mafijnymi, które i tak już są niwelowane, posiada pełnię zabytków, wśród których przeplata się mozaika kultur i narodów. Architektura zawiera elementy arabskie, normańskie, detale secesji i baroku.

Krajobraz na wyspie też jest pełen kontrastów. Kwitnące gaje cytrynowe, pomarańczowe i oliwne w pasie nadbrzeżnym zmieniają się w nietkniętą, pustynną scenerię wewnątrz wyspy.
Jednak większa część Sycylii to wyżyny i góry, spośród których wyróżnia się największy aktywny wulkan w Europie – Etna, oraz wybrzeże o długości 1039 km z piaszczystymi, skalistymi i żwirowymi plażami.

Sycylia oprócz wspaniałych krajobrazów, bogatej śródziemnomorskiej fauny i flory wyróżnia się największą w Europie liczbą słonecznych godzin w ciągu roku, jest też najcieplejszym regionem Włoch. Już w czasach starożytnych nazywana była Wyspą Słońca.

Na pocztówce zostały przedstawione jedne z najbardziej popularnych miejsc na wyspie.

Palermo jest głównym ośrodkiem mafijnym na Sycylii, jak i stolicą wyspy. Sycylia jest biednym regionem co doskonale widać w tym mieście. Miasto charakteryzuje się widokiem rozpadających się zabytkowych kamienic. Zaniedbany miejski bazar bardziej przypomina kraj arabski, a restauracje wyglądają jak zbiedniałe knajpy.

Cefalu stanowi perełkę sycylijskiego wybrzeża. Położone jest u stóp potężnej skały La Rocca. Widoczna na kartce katedra jest najsłynniejszym zabytkiem tego miasta. Zbudowana została w XII wieku przez normandzkiego króla Rogera.

W Agrigento znajduje się wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO park archeologiczny zwany Doliną Świątyń, w której znajdują się greckie świątynie z VI i V w. p.n.e.

Syrakuzy zwane też miastem Archimedesa są jednym z najważniejszych miast świata antycznego. Miasto znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na pocztówce widać największy na Sycylii grecki teatr.

Taormina nazywana również rajem na ziemi albo perłą Sycylii jest luksusowym kurortem. Antyczny teatr z Etną w tle oraz błękitne morze to wizytówka miasta.

Kartka niestety nie posiadała znaczka :(

Japonia. Góra Fudżi

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych gór na świecie i najwyższy szczyt w Japonii (3776 m n.p.m.) leży na terenie Parku Narodowego Fudżi-Hakone-Izu, na wyspie Honsiu, na południowy zachód od Tokio. 

Nie jest to zwyczajna góra. Fudżi jest czynnym wulkanem w stanie uśpienia, ostatnia erupcja miała miejsce w 1707 roku. Na jej wyjątkowość wpływa również fakt, że od najdawniejszych czasów była uważana za siedzibę bogów i z tego powodu stała się miejscem pielgrzymek. Początkowo wspinać się na nią mogli tylko kapłani i pielgrzymi. Kobietom wstęp był zabroniony, aż do roku 1972.

W lipcu i sierpniu Fudżi przeżywa prawdziwe oblężenie turystów. Zdarza się, że w tym okresie, jednego dnia na wulkan wchodzi 10 tysięcy ludzi! Zimą natomiast, na jej północno-zachodnim stoku czynne są tereny do jazdy na nartach.

W 2013 roku góra Fudżi została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako święte miejsce i źródło inspiracji artystycznej.

Jak może czytaliście, bądź słyszeliście w mediach, ostatnio w tym rejonie nie jest spokojnie. A to za sprawą znajdującego się zaledwie 25 km od Fudżi innego wulkanu o nazwie Hakone, w rejonie którego od maja tego roku, odnotowuje się podwyższoną aktywność sejsmiczną. Uważa się, że wulkan ten połączony jest z wulkanem Fudżi. Naukowcy uważają więc, że przebudzenie się Hakone, oraz ciśnienie magmy pod Fudżi, które jest obecnie wyższe niż było podczas ostatniego wybuchu, może po 300 latach spowodować jego powtórną erupcję. 

Ukraina. Lwowski Rynek

Rynek Starego Miasta we Lwowie jest centralnym placem miasta. Wytyczono go wkrótce po lokacji miasta, czyli po 1356 roku. 

Z powodu wychodzących dwóch ulic z każdego jego rogu jest on podobny do Rynku warszawskiego i wrocławskiego.

W XVI wieku, po wielkim pożarze, gotycką zabudowę miasta odbudowano w tylu renesansowym. Jednak współczesne kamienice, które otaczają Rynek nie mają jednego stylu, lecz prezentują wszystkie, od renesansu do modernizmu.

W centrum placu nie może zabraknąć oczywiście Ratusza, przed którym dawniej stał pręgierz, służący do wymierzania wyroków.

Na Rynku odbywały się również najważniejsze ceremonie. Miejsce to m.in. pamięta odebranie hołdu lennego przez Władysława II Jagiełłę. Tutaj też formowano Gwardię Narodową, a Józef Piłsudski przyjął defiladę z okazji nadania miastu krzyża srebrnego Orderu Virtuti Militari.

W 1998 roku lwowski Rynek wraz ze Starym Miastem został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNECO.

Bardzo lubię tę serię pocztówek i badzo się cieszyłam, gdy ją dostałam, a mojej radości dopełniły urocze znaczki. Szczególnie świnka mnie rozczuliła :)

USA. Nowy Jork

Od dziesięcioleci dla wielu ludzi z całego świata, Nowy Jork był bramą do lepszego świata, miejscem spełnionych marzeń. I dziś, miasto to, przyciąga dynamizmem, potęgą, energią i magią nocnych świateł. W sumie nie wiem czym tak naprawdę przyciąga, bo mnie tam kompletnie nie ciągnie i do dzisiaj dziękuję mojej mamie, że dzięki jej decyzji o zostaniu w Polsce, nie musiałam się wychowywać na Brooklynie.

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Nowego Jorku, oprócz Empire State Building są żółte taksówki i Statua Wolności.

Statua Wolności jest chyba najbardziej popularnym pomnikiem na świecie. Została podarowana Stanom Zjednoczonym przez Francję z okazji setnej rocznicy uchwalenia niepodległości. W 1884 roku zbudowano ją w Paryżu, a dwa lata później, w Nowym Jorku zmontowano na Wyspie Wolności (Liberty Island).

Statua wyłania się z zerwanych łańcuchów, w prawej ręce trzyma pochodnię, w lewej zaś tablicę z napisem 4 lipca 1776 r. Dzień Niepodległości Ameryki.

Początkowo nosiła ona nazwę Wolność Oświeca Świat i była koloru miedzianego. Obecny, zielony kolor jest wynikiem korozji atmosferycznej miedzi.

Od 1984 roku Statua Wolności znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Jest jedna rzecz, która podoba mi się w tym mieście. Są to żółte taksówki. Po nowojorskich ulicach jeździ ich ponad 13 tysięcy. Uważane są one za niedrogi, szybki i bezpieczny transport, a Amerykanie traktują je jako środek transportu publicznego, na który zawsze można polegać.

Powiem szczerze, że nie pogardziłabym pomysłem, aby w Polsce taksówki jeździły jako środek transportu publicznego, aby w każdej chwili można było złapać ją na drodze i zapłacić za kurs tyle co za bilet na komunikację miejską.  Co prawda nie wiem, ile się płaci w Nowym Jorku za kurs, ale było by miło, gdyby u nas moja myśl się ziściła.

Nie wiem co to za dziwny sposób naklejania jednego znaczka na drugi?

Polska. Aż mi wstyd, że nie byłam w tak malarskim miejscu jak Toruń wcześniej

Dzisiaj jeszcze trochę o Toruniu.

Kartkę poniżej dostałam od M. z naszego wypadu do tego miasta. Lubię detale w architekturze i bardzo podoba mi się ornament wstawiony na dolną i górną część kartki. Prawda, że jest podobny do pierników? :)

Jestem trochę zdziwiona, że kartki z Torunia długo idą. Ta akurat zabłądziła po drodze i trafiła do innego miasta, o czym informuje pieczątka przybita na froncie (ach te panie na poczcie! Jakby z tyłu było mało miejsca!). Uwielbiam znaki podróży na kartkach, ale takiego sposobu przybijania datownika nie znoszę!

Toruń zaskoczył nas bardzo pozytywnie i oczarował. Stylowe, gotyckie budowle sprawiają, że tego miasta nie można pomylić z żadnym innym. A Stare Miasto jest PRZEPIĘKNE. Kraków może się schować. Ja, wielka wielbicielka Krakowa, nie wierzę, że to mówię, ale naprawdę tak uważam.

Jeden dzień na zobaczenie Starego Miasta to zdecydowanie za mało. A mój M. chciał jechać na 3 dni...na co ja odpowiedziałam: co my przez 3 dni będziemy robić w Toruniu?! Przelecimy się po Starówce...jeden dzień to zdecydowanie max.

No cóż, byłam w błędzie! I to w bardzo wielkim błędzie.

Zaskoczyło mnie/nas również:

• wielkość Starego Miasta. Byliśmy przekonani, że jest dwa razy mniejsze!
• krzywa wieża widziana na żywo jest o wiele bardziej krzywa!
• cena biletu na ratuszową wieżę widokową. 11 zł od osoby to zdecydowane przegięcie!
• stan budynków na Starym Mieście. Niektóre z nich są potwornie zniszczone, dziwiłam się, że mają jeszcze siłę trzymać się na ziemi. Przy innych miałam wrażenie, że cofnęłam się do bardzo zamierzchłych bądź powojennych czasów. Ale to właśnie m.in. dzięki nim Stare Miasto ma jedyny i niepowtarzalny urok!
• więzienie, które znajduje się w obrębie Starego Miasta. Długo byłam zaskoczona nie tylko ulokowaniem takiego obiektu, ale też jego wyglądem. Okazały XIX-wieczny bastion, z czerwonej cegły robi niezapomniane wrażenie!
• u Lenkiewicza nie było moich ulubionych waniliowych lodów. Nie wiem, czy takiego w ogóle nie robią, czy im zabrakło? Niepocieszona wzięłam bananowe i …. to była porażka :( Plus za to, że są to prawdziwe lody, a nie jakaś schłodzona śmietana. Ale szczerze powiedziawszy, gdybym miała do wyboru lody Lenkiewicza i Grycana, wybrałabym te drugie. (Przy następnej wizycie dam im drugą szansę, tym razem niebananową ;)
• piętrowa Biedronka ;) Zaskoczeni tym faktem, jak i wyglądem drugiego piętra, które bardziej przypominało magazyn, pytaliśmy się pracowników, czy to na pewno jeszcze sklep :) Ubaw mieli po pachy :))
• jest to jedyne miasto w którym nie mam orientacji w terenie. Zwykle nie mam z tym problemów, nie wiem dlaczego w Toruniu ciągle nie wiedziałam gdzie jestem, w którą iść stronę i gubiłam się na prostej drodze?!

W tytule pozwoliłam sobie użyć słów p. Mirosława Grynia, pod którymi podpisuję się rękami i nogami!

"Aż mi wstyd, że nie byłem w tak malarskim miejscu jak Toruń wcześniej. Przez to miasto przemawia historia. Ważny jest dla mnie charakter miasta, a przez Toruń przemawia daleka przeszłość. Jednocześnie nie jest to miejsce bombonierkowe, nafaszerowane ozdobami".

Ukraina. Chersonez Taurydzki

Chersonez Taurydzki to starożytna nazwa Krymu, który swoje powstanie zawdzięcza poszukującym nowych ziem do uprawy zboża kolonistom greckim. Dzięki temu, że założona przez Greków osada znajdowała się na morskim szlaku handlowym, wkrótce przekształciła się w miasto portowe, a następnie w państwo-miasto o ustroju republiki. W tamtym okresie było to również ważne centrum rejonu Morza Czarnego, chronione przez fortyfikacje zbudowane przez Greków, a później rozbudowane przez Rzymian.

Dzisiaj Chersonez Taurydzki to miejsce kryjące ślady cywilizacji greckiej, rzymskiej i bizantyjskiej o ponad dwu i pół tysięcznej historii, położone w południowo-zachodniej części Krymu, w granicach administracyjnych Sewastopola. 

Ruiny starożytnej zabudowy i fortyfikacje są jednym z największych atrakcji półwyspu krymskiego. Jest to około 70 obiektów, m.in.: teatr grecki, mennica, dom farbiarza, dom dowódcy, czy termy. Pozostałości starożytnego miasta to nie wszystko. Nad nimi wznosi się złota kopuła soboru Św. Włodzimierza, natomiast wśród pozostałości murów znajduje się baptysterium, gdzie miał miejsce symboliczny chrzest Rusi.

Pozostałości antycznego miasta zostały wpisane w 2013 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Zastanawiałam się co napisać na koniec, jak to podsumować. Każdy z nas wie, co w ostatnim czasie wydarzyło się  na Ukrainie. Pewnie niektórzy powiedzą, że powinnam tę kartkę zakwalifikować do Rosji. Jednak otrzymałam ją z Ukrainy i do tego kraju ją przydzieliłam. Na tematy polityczne wypowiadać się nie będę. Postanowiłam więc przytoczyć słowa, które rok temu powiedziała podróżniczka p. Barbara Górecka, po których chyba już nic nie trzeba dodawać.

„Tauryda to dawna nazwa Krymu. A Sewastopol to z greckiego święte miasto, miasto chwały, miasto godne szacunku... jak to kuriozalnie brzmi w kontekście wydarzeń z ostatnich tygodni...”

Polska. Kopalnia soli w Bochni

Kopalnia soli w Bochni od XIII wieku do 1772 roku wraz z kopalnią soli w Wieliczce tworzyła przedsiębiorstwo kopalni solnych, zwane Żupą krakowską, które było największym zakładem przemysłowym w dawnej Rzeczypospolitej i jednym z największych w Europie.

Historia wydobywania soli w Bochni sięga 3,5 tyś. lat p.n.e. Wówczas sól uzyskiwano przez odparowanie soli ze studni solankowych. Stały się one początkiem powstania dwóch szybów Gazaris i Sutoris (używany do dzisiaj), w których od 1248 roku zaczęto wydobywać sól metodami górniczymi. 

Kopalnia była przedsiębiorstwem królewskim przynoszącym olbrzymie dochody a miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczych średniowiecznej małopolski. Okres prosperity trwał aż do XX wieku, kiedy nastąpiło znaczne zmniejszenie pokładów soli i zaprzestano produkcji na skalę przemysłową.

W 1981 roku kopalnię wpisano do rejestru zabytków, a w 2013 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Obecnie kopalnia to obiekt turystyczny i leczniczy. Trasę turystyczną i historyczną biegnącą przez unikatowe komory można zwiedzać pieszo lub łodzią. Jej dumą jest Komora Ważyn z wykutymi w skałach kaplicami. Jest ona największym podziemnym pomieszczeniem w Europie wykonanym przez człowieka w której panuje leczniczy mikroklimat.  

Rosja. Wyspa Kiży

Kiży to jedno z najpopularniejszych miejsc w rosyjskiej Republice Karelii. Wyspa ta, o długości 7 km znajduje się na jeziorze Onega i otoczona jest przez około 5000 mniejszych wysepek.

Od XVI wieku, kiedy wyspa połączyła około 100 okolicznych wsi, czas w tym miejscu się zatrzymał. Wikipedia podaje, że w jednej ze wsi na Kiży w 2013 roku żył tylko jeden człowiek. Zimą wyspa jest niemal całkowicie odcięta od świata.

Po II wojnie światowej powstał w tym miejscu skansen z zabytkami architektury drewnianej w stylu staroruskim, który w 1990 roku został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Na obszarze chronionym znajduje się 87 budowli zabytkowych z okresu XIV-XX wieku, głównie o charakterze sakralnym. Większość z nich sprowadzono z okolic jeziora Onega.

Pocztówka przedstawia zbudowaną bez użycia gwoździ w 1714 roku Cerkiew Przeobrażenia Pańskiego. Zwieńczona jest rozmieszczonymi regularnie 22 kopułami a wewnątrz znajduje się złożona ze 102 ikon przegroda oddzielająca ołtarz od reszty świątyni. Cerkiew ta jest obecnie najcenniejszym zabytkiem na wyspie.

Chiny. Hong Kong który nie jest Hong Kongiem, czyli Lijiang po raz drugi.

Prawdziwy Hong Kong nie jest mi chyba pisany. A to dlatego, że w całej swojej pocztówkowej karierze otrzymałam trzy kartki z Hong Kongu, w tym dwie, które nie są widokówkami, a trzecia przedstawia chińskie miasto Lijiang. Już gdzieś mówiłam, że nie cierpię dostawać kartek wysłanych z kraju, którego nie przedstawiają.

No, ale jakby nie było Hong Kong należy do Chin, więc jakoś to przełknęłam. Ale nadal marzę o widokówce wysłanej z Hong Kongu z nocnym widokiem na drapacze chmur.

Kartka przedstawia wpisane na Listę UNESCO starożytne miasto Lijiang w Chinach. O mieście tym już pisałam przy okazji otrzymania innej pocztówki z tego miasta TUTAJ.

Niemcy. Katedra w Aachen

Niemieckie miasto Aachen (polska nazwa Akwizgran) położone na zachodzie kraju, znane jest przede wszystkim z kościoła katedralnego pod wezwaniem św. Marii. 

Katedra ta jest znana nie tylko w Niemczech, jednakże dla Niemców jest miejscem tak symbolicznym jak Wawel dla Polaków. Inicjatorem jej powstania był Karol Wielki, który chcąc w tym miejscu stworzyć nowy Rzym, w 786 roku rozpoczął budowę kościoła jako kaplicy pałacowej. I tak około roku 800 Akwizgran stał się głównym miastem Cesarstwa Rzymskiego.

Przez okres 600 lat koronowanych tu było 30 królów i cesarzy niemieckich. W katedrze przechowywane są największe cztery święte relikwie, do których od czasów średniowiecza, co 7 lat pielgrzymują chrześcijanie. Relikwiarz kryje w sobie m.in. pieluszki Dzieciątka Jezus oraz suknię Maryi. Znajduje się tu również relikwiarz Karola Wielkiego, który mieści w sobie szczątki króla.

Dzisiejszy wygląd katedry zmieniał się w ciągu ponad 1000-letniej historii i z czasem stał się symbolem miasta.

W 1978 roku katedra w Akwizgranie została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, jako pierwszy niemiecki zabytek, a zrazem jeden z trzech pierwszych w Europie.

Australia. Park Narodowy Kakadu

Park Narodowy Kakadu położony jest na północnym krańcu Australii, jednym z najdzikszych i niedostępnych jej regionów. Powstał on w 1981 roku i od razu został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Rezerwat ten jest zamieszkiwany nieprzerwanie od ponad 40 tysięcy lat. Obecnie mieszka tu współczesne aborygeńskie plemię Gagudju, od którego Park wziął nazwę.

Terytorium Parku jest bardzo rozległe i zróżnicowane. Występują tu skaliste regiony, lasy palmowe, trawiaste równiny z rzekami, eukaliptusami oraz podmokłe nabrzeża. Żyją tu psy dingo, kangury, wiele gatunków rzadkich ptaków oraz symbol parku – krokodyle, a wśród nich największy gad żyjący na świecie: krokodyl różańcowy.

Park Kakadu to jedyne miejsce w Australii, gdzie występują tak bogate gatunki fauny i flory. Obszar ten zamieszkuje około 60 gatunków ssaków, 280 gatunków ptaków, 120 gatunków gadów, 25 gatunków żab oraz 10 tysięcy gatunków owadów i tysiące gatunków roślin.

Hiszpania. Ávila

Pożaliłam się trochę na kartki z ciągle powtarzających się krajów i wczoraj dla odmiany w mojej skrzynce zawitała Hiszpania.

Ávila jest stolicą prowincji o tej samej nazwie, która znajduje się na południu Kastylii- Leon. Miasto to, pełne jest średniowiecznych legend, historycznych i tajemniczych miejsc oraz pozostałości po dawnych czasach. Tutaj urodziły się ważne osobistości związane z historią średniowiecznej Europy: królowa kastylijska Isabel I de Castilla, św. Teresa oraz św. Jan od Krzyża, a miasto pełne jest budynków o charakterze świeckim i religijnym.

Charakterystyczną budowlą Ávili są najlepiej zachowane w Europie mury obronne, pochodzące z końca XI wieku. Otaczają one Stare Miasto w prawie 3 km pasie, ich wysokość sięga ponad 3,5 m, posiadają 88 baszt oraz 9 bram.

W 1985 roku Stare Miasto w Ávila zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

USA. Grand Canyon National Park

Przedwczoraj dostałam drugą już kartkę z Wielkim Kanionem, pierwszą można zobaczyć tutaj. Wcale nie ubolewam, że to kolejna kartka, tym bardziej, że tutaj jest odsłona zimowa, a poza tym na Wielki Kanion mogłabym patrzeć godzinami. Szkoda tylko, że raczej nie będzie mi dane zobaczyć go na żywo.

Park Narodowy składa się z trzech różnych sekcji, zwanych South Rim, North Rim i Inner Canyon. Na pocztówce znajduje się South Rim, gdzie rocznie utrzymuje się średnio 64 cm śniegu.

Meksyk. Chichén Itzá

Moja pierwsza i jak dotąd jedyna kartka z Meksyku przyszła od Carlosa.

Chichén Itzá to największe, z zachowanych do dzisiaj, prekolumbijskie miasto założone przez Majów, leżące na półwyspie Jukatan. Jego nazwa pochodzi od dwóch świętych zbiorników, przy których zostało ono założone i oznaczało Źródła Ludu Itzá bądź Otwór Studni Mieszkańców Itzá. Archeolodzy datują początki miasta na IV-V wiek, ale jego pełny rozwój nastąpił w X-XI wieku, po przybyciu Tolteków, którzy spowodowali miejscowe zmieszanie kultur, religii i obrzędów. 

Zachowane zabytki w części południowej i zachodniej miasta są związane z kulturą Majów, natomiast w części północnej z kulturą Tolteków. W całym mieście znajduje się około 50 świątyń i budynków na których można do dziś oglądać wizerunki Chaca - boga deszczu Majów i Quetzalcoatla - Pierzastego Węża, boga Tolteków. 

W 1988 roku kompleks Chichén Itzá został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, a w 2007 roku miasto zostało uznane za jeden z Siedmiu Cudów Świata.