Polska. Roztoczański Wieprz

Pozory często mylą.

Czego dowodem może być ta kartka. Bo gdyby nie było na niej napisu, to czy pomyślelibyście, że przedstawia ona rzekę Wieprz w Polsce, a nie Amazonkę w Ameryce Południowej?

Licząca 303 km rzeka Wieprz płynie na całej długości województwa Lubelskiego. Przepływa przez Roztoczański Park Narodowy i Nadwieprzański Park Krajobrazowy. Roztoczański odcinek doskonale nadaje się do spływów kajakowych.

Wieprz jest rzeką dziką, rzadko płynącą przez zalesione tereny. Zazwyczaj płynie szeroką doliną, wśród łąk i bujnej roślinności przybrzeżnej, tworząc zwariowane zakręty. Spływy tą rzeką na pewno należą do bardzo atrakcyjnych, nie tylko ze względu na malowniczą scenerię i atmosferę kameralnego pustkowia, ale też ze względu na niespodzianki w postaci powalonych drzew, kłód i gałęzi na wodzie, czy miejscami zbyt niskiego stanu wody. Takie fragmenty trzeba pokonać pieszo przenosząc kajak.

Te okolice niewątpliwie kuszą i oczarowują. Przynajmniej mnie.

Polska jest piękna!

Polska. Jesienne Roztocze

Ostatnio było trochę zachwalania gorącego tajlandzkiego klimatu i trochę narzekania na obecną jesienną i nazwałabym to wczesnozimową pogodę (w końcu w niektórych częściach Polski spadł wczoraj śnieg!) Ale przecież Polska Złota Jesień też ma swój urok. I moim zdaniem jest to niewątpliwie piękny czas. 

Jesień zachwyca poranną mgłą, kropelkami mżawki na pajęczynie. Żółte, czerwone i brązowe liście zachęcają, by wyjść na spacer do pachnącego i wilgotnego parku czy lasu, poszukać pośród liści i drzew grzybów i kasztanów. Ogrzać się przy ognisku i zjeść pieczone w nim ziemniaki.

Na tle jesiennej przyrody pięknie prezentuje się wszystko. Zabytki, stare drewniane domki, kościoły...

A wieczorem, przy odgłosie spadających kropel deszczu można poczytać książkę, wypić gorącą herbatę z miodem i cytryną i zjeść szarlotkę z kruszonką... Moim zdaniem wszystkie te rzeczy w jesienne wieczory smakują inaczej, lepiej, wyjątkowo...

Na Roztoczu jesień musi wyglądać bajecznie! Kolorowe pola na wzgórzach, szum strumyków, nieznany horyzont skąpany we mgle, drewniane domki wśród kolorowych drzew. Cisza i spokój.
O samym Roztoczu pisałam już wcześniej, tutaj i tutaj. 

A Wy za co kochacie jesień? Bo kochacie, prawda?

Polska. Roztocze

To kraina niezwykła, w której urzeka bogactwo nieskażonej przyrody, malowniczych krajobrazów, kultury i architektury. Roztoczański krajobraz to rozległe wzniesienia, wąwozy, łąki, strumienie, torfowiska, bagna, bory bagienne i lasy poprzecinane pasmami pól. I wszystko to w nieznaczny sposób dotknięte przez współczesną cywilizację.

Kraina ta rozciąga się na sporym obszarze, łączącym Wyżynę Lubelską z Podolem. Ciągnie się od Kraśnika na południowy wschód, aż do Lwowa.

Podzielone jest ono na trzy mezoregiony: Roztocze Zachodnie, Środkowe i Wschodnie.

źródło: wikipedia

Jak już wspomniałam, ingerencja człowieka w przyrodę jest tutaj nieznaczna. Na terenie Roztocza znajdują się wyjątkowe na skalę europejską lasy, są one jednymi z najpiękniejszych w Europie. Poza tym, terytorium to zaskakuje czystością rzek. 

Na całym obszarze Roztocza znajduje się ostoja ptaków, która została wyszczególniona przez IBA. Wszystkie gatunki ptaków spełniają kryteria: zagrożone w skali światowej oraz europejskiej.

Na polskich ziemiach Roztocza mieści się Roztoczański Park Narodowy oraz pięć Parków Krajobrazowych i trzy rezerwaty.

Nie tylko przyroda przyciąga i zachwyca.

Kraina ta od wieków była świadkiem wielu wydarzeń historycznych oraz tworzyła terytorium przenikania się kultur, narodowości i religii, czego efekty są zauważalne do dzisiaj. A pozostałości materialne, takie jak cerkwie, kościoły, bożnice, kirkuty, cmentarze, kurhany oraz kamienne przydrożne krzyże, są jednym z najcenniejszych elementów dziedzictwa kulturowego Roztocza.  

Polska. Roztocze Południowe

Roztocze Wschodnie nazywane jest również Roztoczem Południowym. Druga nazwa została utworzona w czasach komunizmu, gdy niestosownie było mówić o wschodnich wpływach na tym terenie. Jest to jeden z trzech mezoregionów Roztocza, przecięty granicą polsko-ukraińską. 

Kartkę z tą wyjątkową krainą dostałam od Moniki.

Tutaj mieszały się kultury (polska, ruska, ukraińska i żydowska), religie i języki. Na tych ziemiach, niegdyś nazywanych Grodami Czerwieńskimi, polscy władcy, począwszy od Mieszka I toczyli walki z Rusinami. 

W 1648 roku Chmielnicki przeprowadził tutaj największą rzeź podczas swojego powstania. Król Jan III Sobieski posiadał kilka dworków, przyjeżdżał na kąpiele lecznicze i osiedlał wiernych sobie Tatarów. 

W XVIII i XIX wieku toczyło się tutaj życie magnackie, rozwijała się kultura, sztuka i przemysł, oraz powstało uzdrowisko i zachwycające pałace. To tutaj osiedlili się Niemcy po zapoczątkowanej przez Marię Teresę kolonizacji józefińskiej. A także rozgrywały się bratobójcze walki Ukraińców z Polakami. 

Region ten bogaty jest w pozostałości wszystkich tych wydarzeń historycznych. 

Do dzisiaj zachowały się cerkwie, kościoły, kirkuty, bożnice, zarośnięte trawą i lasem cmentarze i przydrożne kamienne krzyże. W Łukawicy, dawnej osadzie sprzed tysiącleci, do dzisiaj tkwią kurhany. Znajdują się opuszczone wsie, z których w latach 1944-47 usunięto ludność ukraińską, dobrze zachowane bolszewickie schrony bojowe i inne fortyfikacje z czasów II wojny światowej i dawne kryjówki Ukraińskiej Powstańczej Armii. Wiele śladów z dziejów przetrwały w lokalnych nazwach miasteczek, wsi i rzek.

Roztocze Wschodnie to także jeden z najdzikszych regionów Polski. Zalesienie jego polskiej części wynosi 70 %.  Na północy roztaczają się gęste lasy Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej, a w południowej części zaczyna się Południoworoztoczański Park Krajobrazowy.