Polska. Latarnia morska w Ustce

Zazwyczaj nie przepadam za pocztówkami z widokami na miasto z lotu ptaka, ale ta kartka skradła moje serce od pierwszego spojrzenia. Grafika z odkrytym rogiem pod którym kryje się malowana latarnia morska wprowadza trochę tajemniczy i baśniowy świat.

Latarnia morska w Ustce jest jedną z najstarszych i najniższych w Polsce. Jej powstanie datuje się na 1892 rok, jednak pierwszy znak nawigacyjny powstał tutaj 21 lat wcześniej. Wówczas na maszcie istniejącej stacji latarników umieszczono aparaturę nadającą ciągłe czerwone światło.

Do dzisiaj latarnia wkomponowana jest w budynek stacji pilotów (dzisiejszych holowników), jednak wieżę stacji przebudowano, aby zastąpić strzelisty dach przeszkloną zabudową i umieścić na niej stałe źródło światła.

Ustecka latarnia morska stoi przy wschodnim falochronie, tuż przy wejściu do portu i ujścia rzeki Słupi do Bałtyku. Jej wysokość to 19,5 metra. Dla zwiedzających udostępniony jest taras widokowy oraz podziemia z galerią bursztynu i wystawą o codziennym życiu latarników.

Polska. Ustka

Już niebawem przyjdzie maj, zrobi się jeszcze cieplej i bardziej zielono. A potem nastanie lato. Nie możecie się już doczekać? 

Ja w sumie już się cieszę, bo minęła zima, ciągła szaruga, znużenie i codzienne niechcemisie. Co prawda za upałami nie przepadam, najlepsza letnia temperatura wg mnie to 21-23 stopnie, ale lato zawsze było i jest dla mnie wyjątkowym czasem. Pomimo że dzieciństwo mam już dawno za sobą, lato dla mnie to oznaka radości, przygody, wolności i beztroski.

Jest coś jeszcze, co nierozerwalnie kojarzy mi się z latem i wakacjami. Są to pocztówki, szczególnie te z nadmorskich miasteczek.

Ustka jest to jedno z najbardziej znanych i najmodniejszych polskich kąpielisk i uzdrowisk. Dawniej, gdy była jeszcze niemiecką osadą portową nazywano ją Perłą Bałtyku, dzisiaj została okrzyknięta letnią stolicą Polski.

Jednak Ustka przyciąga wczasowiczów i kuracjuszy przez cały rok, gdyż atrakcji w niej nie brakuje. 

Dwie piaszczyste plaże, czyste morze, okoliczne lasy, leczniczy klimat z mnóstwem jodu i sosnowego zapachu, zabudowa ponad stuletniej osady rybackiej, Park Spotkań z Historią - Twierdza Ustka z poniemieckimi bunkrami i baterią przeciwlotniczą, XIX-wieczna latarnia morska, tętniąca życiem nadmorska promenada i wiele tras pieszych, rowerowych i kajakowych. To tylko niektóre atrakcje, które ma do zaoferowania to miejsce.

Polska. Trzecie molo w Ustce

W 1941 roku w Ustce miała zostać oddana do użytku potężna inwestycja III Rzeszy. 

Między obecnym portem, a dzisiejszym wrzynającym się w morze żelbetowym kikutem, miały powstać dwa wielkie baseny portowe dla ogromnych statków. Dzięki temu nowemu portowi, podróż z Berlina do Królewca w Prusach Wschodnich skróciłaby się o dziewięć godzin.

Plany hitlerowskiej inwestycji zniweczyła II wojna światowa, po której rozpoczęciu prace przerwano. Pamiątką po niedokończonej budowie jest tytułowe i widoczne na pocztówce żelbetowe tzw. trzecie molo, znajdujące się na zachodniej plaży.

Według planów miało mieć ono długość około 2 km, czyli byłoby dłuższe niż to w Sopocie. Dziś niedokończone ma około 200 metrów i stanowi punkt orientacyjny dla spacerowiczów, pływaków czy wędkarzy, którzy też mimo zakazu wchodzenia na molo, korzystają z niego na własną odpowiedzialność. 

W latach 70. XX powrócił pomysł na dokończenie inwestycji. 

Edward Gierek chciał zbudować w tym miejscu wielki kompleks stoczniowo-portowy, nazwany Stocznią Środek, bądź też Drugą Gdynią.

Gierkowskie plany były większe niż te niemieckie. Miał powstać jeszcze jeden falochron, a stocznia razem z halami produkcyjnymi i suwnicami miała zajmować całą zachodnią część portu, wraz z plażą, wydmami i lasami.

Jednak prace po jakimś czasie wstrzymano, a niedokończone molo od kilkudziesięciu lat nadal jest niszczone przez morze.

Osobiście nie płaczę, że z tych planów nic nie wyszło. Pomimo tego, że stocznia i duży port w takim miejscu dałyby pracę pewnie kilkuset okolicznym mieszkańcom, to moim zdaniem stocznie powinny być budowane w portach większych miast. A te mniejsze nadmorskie miasteczka powinny żyć swoim własnym spokojnym życiem.