Polska. Poddąbie

Wypełnianie deficytu kolorów za oknem ciąg dalszy.

Dzisiaj dla osłody i ocieplenia waszych serc i oczu zapraszam do Poddąbia!

Jest to otoczona lasem, mała wioska położona na skraju Słowińskiego Parku Narodowego, między Ustką a Rowami.

Wysokie klify, nieskażona przyroda, lasy bukowo-sosnowe, 100 metrowa plaża i jak widać na pocztówce piękne zachody słońca, to główne atrakcje tego miejsca. 

Stąd niedaleko do wspomnianego Parku Narodowego z ruchomymi wydmami i jeziorem Gardno oraz do latarni morskiej w Czołpinie.

Jest to też doskonałe miejsce wypadowe dla rowerzystów. Zaledwie 3km od Poddąbia rozpoczyna się wielokilometrowy rowerowy Szlak Zwiniętych Torów, który przebiega wzdłuż starego poniemieckiego nasypu kolejowego.

Polska. Poddąbie

Z wyjazdu nad morze dostałam dwie kartki od mojego M. 

Poddąbie jest to maleńka miejscowość położona w samym środku lasu, pomiędzy Ustką a Rowami. Na stałe mieszka tam zaledwie dwadzieścia parę osób. Las bukowo-sosnowy i wysokie klify są jedną z tamtejszych atrakcji. 

Las, który przechodzi w wielki klif, oddziela miejscowość od szerokiej, piaszczystej plaży. Klif w Poddąbiu to następstwo wielkiego sztormu z 1914 roku. Wówczas poziom wody podniósł się o 162 cm i obsunęło się 540 m brzegu. Od tego czasu jest to jedyny stały klif na polskim wybrzeżu. 

Wzdłuż klifu prowadzi ścieżka z której można podziwiać zapierające dech w piersiach widoki, można nawet dostrzec wrak kutra z czasów wojny, a przy sprzyjającym wietrze, z urwistego brzegu podziwiać startujących lotniarzy. Natomiast bliskość Słowińskiego Parku Narodowego i jeziora Gardno sprzyja spotkaniom z łosiem i żurawiami ;)