Fantastyczną pocztówkę spod poznańskiego Kórnika przysłała mi Marta.
Początki kórnickiego zamku sięgają XIV wieku, gdy właścicielami Kórnika był ród Górków. Do 1860 roku posiadłość przechodziła w różne ręce i była przebudowywana. Ostateczny wygląd nawiązujący do neogotyku angielskiego nadała mu rodzina Działyńskich. Po śmierci ostatniego z rodu Działyńskich, zamkiem zajęła się rodzina Czartoryskich i Zamoyskich. Władysław Zamoyski w chwili śmierci, w 1924 roku, całą posiadłość powierzył na rzecz państwa i założył fundację: Zakłady Kórnickie.
Obecnie w zamku mieści się muzeum, w którym znajdują się oryginalne meble rodziny Działyńskich, globus z XVIII wieku, militaria polskie i wschodnie, wyroby rzemiosła artystycznego z porcelany i srebra oraz obrazy. Wszystko to znajduję się w niezmienionych, zachowanych z pietyzmem, muzealnych pokojach mieszkalnych, m.in. apartamentach właściciela zamku, pokoju pani domu, salonu i sali jadalnej oraz zakątku myśliwskim z kolekcją etnograficzną.
Zamek jest również siedzibą Biblioteki Kórnickiej PAN, w której znajdują się rękopisy Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego.
Przy zamku znajduje się park i ogród w stylu angielskim, w którym rośnie wiele tysięcy gatunków drzew i krzewów. Objęty jest on ochroną Instytutu Dendrologii PAN i jest najstarszym i zarazem największym obiektem tego typu w Polsce.
Według legendy, nocami po parku i zamkowych wnętrzach spaceruje Teofila z Działyńskich, zwana Białą Damą - jeden z najsłynniejszych duchów w polskich zamkach. Notabene, portret Teofili w białej sukni zachował się do dzisiejszych czasów i można go zobaczyć w zamku.
Zamek w Kórniku jest szczególnie chronionym zabytkiem klasy zerowej.
