Hong Kong

Hongkong to dokładnie specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej, w którego skład wchodzi wyspa Hongkong, Półwysep Koulun i Nowe Terytoria.

To eldorado światowego handlu, miasto wielkiego kapitału i jeszcze większych, sięgających chmur wieżowców. To właśnie tutaj znajduje się ich największa ilość. Już teraz jest ich dwa razy więcej niż w Nowym Jorku, a ciągle wyrastają nowe.

I choć nazwa Hong Kong tłumaczona jest jako Pachnący Port, to coraz częściej nazywany jest neonowym tygrysem. Dlaczego? Na pewno można to zrozumieć podziwiając miasto tuż po zmroku, gdy morze drapaczy chmur zostaje rozświetlone.

Najpiękniejszą panoramę tego świetlnego miasta można podziwiać ze Wzgórza Wiktorii, na którym znajduje się taras widokowy, bądź udając się w rejs tradycyjną chińską łodzią po Zatoce Wiktorii.

Ten niekończący się ocean drapaczy chmur na pewno robi niesamowite wrażenie, a gdy dodam, że wszystkie budynki zostały wybudowane zgodnie z zasadą feng shui, budzi to jeszcze większy podziw dla ludzkiej pracy i jej potęgi.

Kartkę dostałam do ręki, prosto bezpośrednio przywiezioną z Chin, więc niestety bez znaczka.

Chiny. Park Beihai

W Pekinie, w sąsiednim otoczeniu Zakazanego Miasta znajduje się dawny cesarski ogród, dzisiaj zwany Parkiem Beihai, co dosłownie oznacza Morze Północne. Jest on jednym z najstarszych, największych i najlepiej zachowanych starożytnych obiektów tego typu w centrum miasta.

Z tego miejsca posiadam dwie pocztówki. Pierwszą z nich dostałam od koleżanki, z jej wyprawy po Chinach, natomiast drugą oczywiście otrzymałam za pośrednictwem PC.

Park powstał w X wieku jako integralna część kompleksu pałacowego. Jego powierzchnia jest olbrzymia, gdyż zajmuje 69 hektarów, z czego ponad połowę tego obszaru zajmują sztuczne jeziora. Ziemia wydobyta do ich utworzenia została użyta do usypania trzech wysp, z których tylko jedna  - Qionghua jest centralnym punktem parku, na który prowadzą dwa mosty.

Na wyspie tej mieszą się świątynie, wśród nich widoczna na obydwu kartkach lamaistyczna dagoba, w której znajdują się m.in. pisma buddyjskie.

W pozostałych częściach parku znajdują się:

• Pawilony Pięciu Smoków z rzeźbami i malowidłami na belkach i filarach, 
• wykonany z kolorowych kafli Mur Dziewięciu Smoków,
• otoczone murem Okrągłe Miasto, wewnątrz którego znajduje się 1,6 metrowy posąg Buddy.

Chińczycy wierzą, że Park ten powstał według tradycyjnej chińskiej legendy. 

Mówi ona, że cesarze chińscy poszukiwali leku, który miał dać ludziom nieśmiertelność. Lek podobno był w posiadaniu bogów mieszkających w otoczeniu trzech zaczarowanych gór. Każdy cesarz chciał lek odnaleźć i stać się nieśmiertelnym, ale nie było to takie proste. Po niefortunnych wyprawach dwaj kolejni cesarze nakazali utworzyć jeziora i usypywać trzy magiczne góry, które miały imitować te opisane w legendzie.

Czy rzeczywiście Park Beihai został zbudowany zgodnie z tym wierzeniem, tego pewnie nigdy się nie dowiemy.

Dla udających się do Chin, bądź zaciekawionych tematem, polecam <tę> stronę.

P.S. Czy zwróciliście uwagę na opłatę pocztową? Pierwszą kartkę dostałam w 2006 roku, drugą w 2013 ... a cena ta sama...

Chiny. Kwiecista wiosna w Chinach

Czujecie wiosnę? U mnie wiosna na swoje święto zrobiła sobie i nam wspaniały prezent w postaci pięknej, słonecznej, prawdziwie wiosennej pogody. Z tego co pamiętam, przedwczoraj zapowiadali na dzisiaj jej załamanie i powrót zimy, a jednak wiosna postanowiła zimie utrzeć nosa i to pełną gębą.

Nie mogło więc dzisiaj zabraknąć iście wiosennej kartki. Pocztówka przyleciała do mnie z Chin dwa lata temu i przedstawia jedno z najpiękniejszych chińskich drzew, czyli Judaszowiec chiński. 

W kwietniu i maju gałęzie tego drzewa (jeszcze zanim pojawią się na nim liście) pokrywają się drobnymi fioletowymi kwiatkami i kwitną na nim około miesiąca. Musi to wyglądać bajecznie!

Niektórzy uważają, że nazwa drzewa wzięła się od Judasza Iskarioty, który zdradził Chrystusa a następnie powiesił się na drzewie tego gatunku.

Właściwie nie wiem czy nie pokazuję kartki do góry nogami, ale żeby mieć taką pewność musiałabym rozszyfrować chiński napis z jej ramki. Zaprezentowałam więc ją według mojego uznania.

Chiny. Hong Kong który nie jest Hong Kongiem, czyli Lijiang po raz drugi.

Prawdziwy Hong Kong nie jest mi chyba pisany. A to dlatego, że w całej swojej pocztówkowej karierze otrzymałam trzy kartki z Hong Kongu, w tym dwie, które nie są widokówkami, a trzecia przedstawia chińskie miasto Lijiang. Już gdzieś mówiłam, że nie cierpię dostawać kartek wysłanych z kraju, którego nie przedstawiają.

No, ale jakby nie było Hong Kong należy do Chin, więc jakoś to przełknęłam. Ale nadal marzę o widokówce wysłanej z Hong Kongu z nocnym widokiem na drapacze chmur.

Kartka przedstawia wpisane na Listę UNESCO starożytne miasto Lijiang w Chinach. O mieście tym już pisałam przy okazji otrzymania innej pocztówki z tego miasta TUTAJ.

Chiny. Tybet. Jezioro Nam-Tso

Na pierwszy rzut oka (i na drugi też) mogłoby się wydawać, że kartka od Megan przedstawia widok na Himalaje, ale na jej tylnej stronie widnieje informacja, że jest to widok na jezioro Nam-Tso. Po wnikliwych oględzinach dostrzegłam ułamek jeziora :D Na skanie kartka wydaję się o wiele wyraźniejsza.

Jezioro Nam-Tso położone jest na wysokości 4718m. n.p.m. Jest jednym z trzech świętych jezior Tybetu i najwyżej położonym słonym jeziorem świata. Ma ponad 70 km długości i 30 km szerokości oraz krystalicznie czystą wodę, która w zależności od pory roku, mieni się odcieniami błękitu i turkusu. 

Jakież było moje zaskoczenie, gdy dowiedziałam się, że wstęp nad jezioro jest płatny, a nad jego brzegiem, Nomadowie postawili małe kontenerowe miasteczko, gdzie znajdują się tylko bary i hotele. Oczywiście wszytko w spartańskich warunkach, zbite z blachy, bez łazienek i wc. 

Tybet leży na Wyżynie Tybetańskiej, jego południową granicę stanowią Himalaje. Duża część kraju położona jest na wysokości ponad 4 tysięcy metrów. Tybet nie jest wolnym krajem, w 1949 roku został siłą włączony do Chin i aktualnie stanowi Tybetański Region Autonomiczny.

Chiny. Stare Miasto w Lijiang

Wczoraj dostałam niesamowitą pocztówkę od Elf z Chin. Kartka trafiona 100% w mój gust, i do tego bardzo ciekawie wypisana. Uwielbiam otrzymywać takie kartki. Powiem szczerze, że jak wyciągam ze skrzynki "pocztę", to w myśli pragnę, żeby nie było tam kartki z Chin. Po prostu kartki z tego kraju nie są w moim typie, przedstawiają jakieś fantazyjne bazgroły (ja to tak widzę), kwiatki, lub zwyczajnie nie przedstawiają niczego konkretnego. Często mam wrażenie, że w tym kraju nie ma tradycyjnych widokówek. Jak widać kartka ta jest zaprzeczeniem moich myśli i jeżeli na prawdę się chce, to można kupić coś pięknego. 

Miasto Lijiang położone jest nad rzeką Jinsha, u podnóży Himalajów na wysokości 2400 m.n.p.m. Historia miasta ma swój początek w X wieku i od tamtego czasu zamieszkiwane jest przez mniejszość narodową Naxi, która jako jedyna z niewielu zachowała niezmienioną tradycję i kulturę. Lijiang dzieli się na zabytkową starówkę i nowoczesne dzielnice. Stare miasto to labirynt ciemno - czerwonych brukowanych ulic, drewnianych budynków, wąskich kanałów z kamiennymi mostami. Cała zabudowa starówki pamięta czasy dynastii Ming, również od czasów starożytnych do dzisiaj funkcjonuje system sieci wodociągowej.

W 1997 roku zabytkowa dzielnica Lijiang została wpisana na listę UNESCO.

Chiny. Xitang

Kilka dni temu w ramach projektu postcrossing dostałam pocztówkę od Liqin z Chin z bardzo ciekawego miejsca w jej kraju.

Xitang jest małym miasteczkiem na wodzie, nazywanym przez niektórych Wenecją Wschodu.
Jest to jedno z sześciu starożytnych miast, leżące na południe od dolnego brzegu rzeki Jangcy.
Ulice ze sklepami budowne są tutaj wzdłuż rzeki, tworząc zadaszone korytarze (ok 1000m długości), które stały się również ochroną przed deszczem i słońcem. W przeszłości sklepy i banki znajdowały się na łodziach a rzeka była wykorzystywana jako ulica na której łodzie były pojazdami. .
Xitang zajmuje powierzchnie 1km kwadratowego. Dziewięć rzek płynących przez miasto dzieli je na osiem części, połączonych ze sobą 27 zabytkowymi mostami. Znajduje się tutaj ponad 100 bardzo wąskich uliczek, z których pięć ma 110m długości. Najwęższa uliczka ma tylko pół metra szerokości!
Wewnątrz miasta zachowała się architektura z dynastii Ming i Qing. Co ciekawe w mieście można spotkać stare domy z ów dynastii, przekształcone w hotele, w których znajdują się zabytkowe meble, a w niektórych można zobaczyć wszystkie rodzaje antyków.

Szkoda, że Liqin wybrała dla mnie pocztówkę z nocnym widokiem, bo miejsce wydaje się być bardzo ciekawe i urokliwe.