Niemcy. Monachium. Pałac Nymphenburg

Monachijski Pałac Nymphenburg wraz z przylegającym do niego parkiem był kiedyś letnią siedzibą jednej z najstarszej dynastii niemieckiej, władców Bawarii, Wittelsbachów. 

Pałac został wzniesiony w latach 60 XVII wieku i wówczas nazywany był zamkiem nimf. Pięć kolejnych pokoleń przyczyniło się do jego przebudowy. Dobudowano do niego pawilony boczne z galeriami, stajnie dworskie, a także powiększono i przekształcono ogród na styl francuski, z licznymi stawami, fosami, kanałami, ścieżkami i architekturą ukrytą wśród drzew.

Obecnie budynek pałacu ma 700 metrów długości i mieści w sobie m.in. liczne obrazy dużej wartości, meble, komody z chińskiej laki, puchary, porcelanę i wazy chińskie.

Do najwspanialszych obiektów pałacowych należą m.in. Sala Lustrzana oraz Galeria Piękności z portretami najpiękniejszych dam ówczesnej epoki. Król Ludwik I sam decydował, które damy są urodziwe i mają zostać namalowane. Tak więc obrazy przedstawiają nie tylko wizerunki księżnych, markiz, ale również prostych mieszczanek, a nawet tancerek kabaretowych.

Dawne stajnie dworskie zostały dzisiaj przekształcone na muzeum powozów, w którym zgromadzono pojazdy konne oraz sanie królów Bawarii, ich rodzin i dworu.

Zespół pałacowo-parkowy Nymphenburg pod względem architektonicznym uważany jest za jedno z najpiękniejszych miejsc w Europie.

Rosja. Peterhof - światowa stolica fontann

Na przedmieściach Sankt Petersburga, nad Zatoką Fińską, w mieście Peterhof znajduje się była letnia rezydencja carów Rosji, zwana Wielkim Pałacem, lub Pałacem Fontann. Uważany jest on za skarb rosyjskiej i światowej architektury i sztuki.

Swoją sławę Petershof zyskał jednak dzięki fontannom. Otóż kompleks Peterhof to nie tylko pałac, ale także dwa duże parki: dolny i górny, o łącznej powierzchni 600 ha, na terenie których znajdują się 144 fontanny, w większości złote, 2000 strumieni wodnych i 4 zabytkowe kaskady.
Cały układ fontann wyrzuca 34 tys. litrów wody na sekundę. A woda ta spływa po kaskadach schodów do wielkiego basenu u stóp pałacu.

Pewnie myślicie, że budowa ta zawiera szereg skomplikowanych urządzeń? Otóż, nie. W konstrukcji parku wykorzystano nierówności w terenie oraz naturalne źródła wodne, położone wyżej nad poziomem morza niż park.

To jeszcze nie koniec sztuki wodnej i raju tryskających fontann.

Przed fasadą Pałacu znajdują się najokazalsze obiekty, zwane Wielką Kaskadą, które upamiętniają triumf Rosji nad Szwecją. Znajduje się tu 225 rzeźb z brązu, 64 fontanny i 142 wodotryski.
Główna i największa fontanna, przedstawiająca biblijnego Samsona, otwierając paszczę lwa wyrzuca w górę 20-metrowy strumień wody. Natomiast mechaniczna fontanna słońce, w postaci wysokiej kolumny ze złoconymi tarczami, wystrzeliwuje 72 strumienie wodne na kształt promieni.
Jakby było mało, znajduje się tu jeszcze Kaskada Smoków i Złota Góra, oraz szereg wystrzałów wodnych, które tryskają wodą w najmniej oczekiwanym miejscu i momencie.

Przeglądając zdjęcia w internecie z tego kompleksu oraz czytając o nim, mam wrażenie, że miejsce to cechuje wystawność i przepych. Wszystko w prawdziwie carskim stylu.

Babska (nie)bolesna decyzja

W życiu bym się nie spodziewała, że kiedyś podejmę nieprzymuszoną decyzję dotyczącą zaprzestania wymiany kartek z ludźmi z całego świata. Bardziej skłaniałabym się ku myśli, że nadejdzie taki moment, że będę do tego zmuszona, np. ze względów ekonomicznych. Nie oszukujmy się koszt wysyłki kartki w świat do tanich nie należy, a wysyłając w Polskę kilka kartek, też robi się z tego pokaźna suma. Uważam, że od momentu drastycznej podwyżki cen znaczków, hobby to stało się niestety, dość ekskluzywne.

Tak! Postanowiłam zakończyć swoją przygodę z wymianą kartek. O dziwo, głównie nie przez fundusze (chociaż te, też wpłynęły na moją decyzję), lecz przez moje odczucia. A właściwie ich brak.

Wymiana kartek przez serwisy do tego stworzone przestała mnie cieszyć. Tak, dobrze czytacie. Ja też jestem bardzo mocno tym faktem zaskoczona! 

Kartki, które w większości dostaję w ostatnim czasie przez PC są kartkami, których nigdy nie chciałabym dostać, zdarzało mi się też dostawać śmiecie, wycięte krzywo kartoniki, powyginane, poplamione, pobrudzone klejem, wykonane niechlujnie, do tego przyprawione zdaniem: mam nadzieję, że KARTKA Ci się spodoba. Takie sytuacje niestety przygaszają entuzjazm. Zauważyłam też, że coraz częściej, ludzie nie przykładają się do wysyłki kartki, wybierają to, co im pierwsze wpadnie w ręce, nie czytają profili i piszą dwa proste zdania, a sami oczekują przysłowiowego złota i diamentów.

Mój zapał również przygaszają kartki, otrzymywane ciągle z tych samych krajów.

Ogólnie nastał taki moment, że idąc do skrytki pocztowej boję się co zastanę tam znowu. Gdyby nie kartki od Was i z forum, to pewnie, zaprzestałabym w ogóle jej otwierania...

Pewnie sobie teraz pomyślicie, że jestem potwornie wybredna i chełpliwa. Ale ja naprawdę nie mam wygórowanych wymagań. Wydaje mi się, że zwykłe widokówki można kupić wszędzie. Jeżeli nie w sklepach stacjonarnych to w internetowych.

Może jeszcze kiedyś powrócę do wysyłania kartek za pomocą serwisów. Na pewno od czasu do czasu wyślę coś w Polskę. Nie zaprzestanę prowadzenia bloga, będę tutaj nadal chwalić się pocztówkami, nie tylko tymi, które dostałam w ostatnim czasie i które do mnie jeszcze dojdą, ale też tymi, które są w mojej kolekcji już od kilku lat.

A póki co, zaoszczędzone na znaczkach pieniądze bardzo mi się teraz przydadzą, gdyż szykują się spore zmiany w moim życiu.

Ukraina. Chersonez Taurydzki

Chersonez Taurydzki to starożytna nazwa Krymu, który swoje powstanie zawdzięcza poszukującym nowych ziem do uprawy zboża kolonistom greckim. Dzięki temu, że założona przez Greków osada znajdowała się na morskim szlaku handlowym, wkrótce przekształciła się w miasto portowe, a następnie w państwo-miasto o ustroju republiki. W tamtym okresie było to również ważne centrum rejonu Morza Czarnego, chronione przez fortyfikacje zbudowane przez Greków, a później rozbudowane przez Rzymian.

Dzisiaj Chersonez Taurydzki to miejsce kryjące ślady cywilizacji greckiej, rzymskiej i bizantyjskiej o ponad dwu i pół tysięcznej historii, położone w południowo-zachodniej części Krymu, w granicach administracyjnych Sewastopola. 

Ruiny starożytnej zabudowy i fortyfikacje są jednym z największych atrakcji półwyspu krymskiego. Jest to około 70 obiektów, m.in.: teatr grecki, mennica, dom farbiarza, dom dowódcy, czy termy. Pozostałości starożytnego miasta to nie wszystko. Nad nimi wznosi się złota kopuła soboru Św. Włodzimierza, natomiast wśród pozostałości murów znajduje się baptysterium, gdzie miał miejsce symboliczny chrzest Rusi.

Pozostałości antycznego miasta zostały wpisane w 2013 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Zastanawiałam się co napisać na koniec, jak to podsumować. Każdy z nas wie, co w ostatnim czasie wydarzyło się  na Ukrainie. Pewnie niektórzy powiedzą, że powinnam tę kartkę zakwalifikować do Rosji. Jednak otrzymałam ją z Ukrainy i do tego kraju ją przydzieliłam. Na tematy polityczne wypowiadać się nie będę. Postanowiłam więc przytoczyć słowa, które rok temu powiedziała podróżniczka p. Barbara Górecka, po których chyba już nic nie trzeba dodawać.

„Tauryda to dawna nazwa Krymu. A Sewastopol to z greckiego święte miasto, miasto chwały, miasto godne szacunku... jak to kuriozalnie brzmi w kontekście wydarzeń z ostatnich tygodni...”

Czechy. Frenštát pod Radhoštěm

Patrząc na tę kartkę można mieć wrażenie, że przedstawia ona jedno z wielu miasteczek w Polsce. Ale Frensztat pod Radhoszczem, bo tak brzmi jego polska nazwa, znajduje się w kraju morawsko-śląskim, przy północnym zboczu pasma Radhosztskiego w Czechach.

Dzięki swemu położeniu, wśród malowniczych Beskidów, Frensztat jest miastem do którego w okresie letnim i zimowym ściągają turyści. Oprócz licznych górskich szlaków turystycznych, znajduje się tutaj kilka zabytkowych budynków, które widać na pocztówce.

W centrum miasta mieści się rynek z fontanną w kształcie Neptuna, oraz dwa XVII-wieczne kościoły i neoromatyczny XIX-wieczny ratusz, w którym znajduje się również muzeum z ekspozycją etnograficzną.

W sezonie letnim na rynku odbywa się wiele atrakcji, m.in. festiwal muzyczny kapeli cymbałowych, festyn gulaszowy, czy Marciński Targ podczas którego patron miasta, św. Marcin, przyjeżdża na białym koniu i przekazuje do rąk starosty klucz, którym otwiera ów targ.

Za sprawą skoczni narciarskiej, miasto to zasłynęło w historii sportu. To właśnie we Frensztatcie pod Radhoszczem powstała pierwsza w Republice Czeskiej skocznia ze sztuczną powierzchnią, która swojego czasu była również największą na świecie. Obecnie mieści się tutaj ośrodek skoków narciarskich.

Polska. Międzybrodzie Bialskie dla aktywnych sportowo.

Kartka, którą dostałam kilka dni temu rozbudziła moją tęsknotę za górami. Tęsknotę tym większą, gdyż prawdopodobnie z urlopowych górskich planów nic nie będzie. Nie miały to być widoczne na kartce Beskidy, lecz Karkonosze, i dlatego żal jest większy.

Międzybrodzie Bialskie położone jest nad jeziorem Międzybrodzkim, u podnóża Góry Żar, w województwie śląskim.

Jest to miejscowość o charakterze turystyczno – wczasowym, a jej położenie nad brzegami jeziora kwalifikuje ją do miana ośrodka sportów wodnych. Panują tutaj idealne warunki dla uprawiania windsurfingu i kitesurfingu, dlatego w granicach Międzybrodzia Bialskiego działają szkółki windsurfingowe oraz liczne wypożyczalnie różnego sprzętu wodnego. 

Oczywiście na tych terenach są też liczne szlaki turystyczne i schroniska, można uprawiać kolarstwo górskie, wędkować, zimą uprawiać narciarstwo biegowe, zjazdowe i snowboard.

Ale przede wszystkim okolice te, są bardzo dobrze znane miłośnikom sportów lotniczych. Od 1935 roku na górze Żar działa Górska Szkoła Szybowcowa oraz uprawiane jest paralotniarstwo. Od wczesnej wiosny do jesieni, przy dobrych warunkach pogodowych, można na niebie zaobserwować dziesiątki paralotni. 

Na tle zachodzącego słońca widok na paralotnie musi być piękny (nawet gdzieś widziałam taką pocztówkę). Zapewne paralotniarzom widoków też można pozazdrościć.

Polska. Kaplica św. Krzyża we Wrześni

Nie jestem zbytnią miłośniczką architektury sakralnej, za zwiedzaniem kościołów też nie przepadam. Owszem, gdy jestem w nowym miejscu, zaglądam też i do takich obiektów, bardziej z samego faktu, że jak już jestem w nieznanym mi mieście, to zajrzę, a może coś ciekawego w środku zobaczę. Ale jakiegoś parcia na zwiedzanie kościołów nie mam. Jednak wyjątek stanowią stare, drewniane świątynie, a jak jeszcze w środku mają polichromie to już nie ma opcji, żebym taki obiekt pominęła.

Jednym z takich miejsc jest opisywany już przeze mnie, w innym poście klik, Kościół św. Krzyża na Lipówce we Wrześni. Wówczas mogliście zobaczyć jak wygląda on z zewnątrz, a dzisiaj, dzięki pocztówce od Kasi, możecie ujrzeć co skrywa jego wnętrze.

W środku znajdują się zabytkowe ołtarze z XVII i XVIII wieku, oraz polichromie z XIX wieku.

Mam nadzieję, że niebawem będę miała okazję odwiedzić to urokliwe miejsce.

Włochy. Modna Galeria Vittorio Emanuele II w Mediolanie

Z czym Wam się kojarzy Mediolan? Z pokazami mody, modelkami, luksusowymi butikami, ubraniami światowych projektantów mody? Bingo! Mediolan to jedna z trzech światowych stolic mody. To raj dla zakupoholików z mocno wypchanym portfelem, bądź złotą kartą kredytową.

Ci, których stać na takie szaleństwo udają się do sławnego w Mediolanie, tzw. Złotego Trójkąta Ulic z butikami światowej sławy projektantów, albo do najstarszego i wytwornego centrum handlowego w Mediolanie, zwanego Galerią Wiktora Emanuela II.

Galeria ta, to nie tylko ekskluzywne sklepy, kawiarnie i restauracje, ale także hotel i to nie byle jaki, bo 7 gwiazdkowy. Jest to również XIX-wieczny zabytek.

Budynek został zaprojektowany przez Giuseppe Mengoniego, który pragnął, aby dzięki temu projektowi, Mediolan był widziany na równi z Paryżem i Londynem.

Galeria łączy najważniejsze place miasta – Plac Duomo, La Scali i Plac Kupców. Została więc postawiona na planie krzyża, z ogromną przeszkloną kopułą i wejściem o kształcie łuku triumfalnego.

Wewnątrz, oprócz sklepów największych kreatorów mody, atrakcją jest również mozaikowa posadzka, przedstawiająca symbole Włoch: turyńskiego byka, florenckiego irysa, mediolański czerwony krzyż, oraz rzymskie postacie Romulusa i Remusa.

Pod szklaną kopułą, spragnieni szczęścia turyści, często ustawiają się w długiej kolejce i wcale nie dlatego, że Armani czy Versace ogłosili atrakcyjną wyprzedaż, lecz aby stanąć na jądrach mozaikowego turyńskiego byka, a następnie okręcić się wokół własnej osi na pięcie prawej stopy. Takie poczynanie ma zapewnić szczęście i dostatek.

Byliście w Mediolanie, widzieliście Galerię Wiktora Emanuela, kręciliście się na przyrodzeniu byka, i czy z tego powodu jesteście już szczęściarzami? W Mediolanie nie byłam, ale zdjęcia tej budowli robią na mnie niesamowite wrażenie.

Polska. Bocian! Jak on żyje, to znaczy, że my też możemy!

Na blogu zrobił się mały zastój. Przyczyną tego wcale nie jest brak otrzymywania pocztówek, lecz leń pospolity, często o tej porze roku zwany przesileniem wiosennym. Mam ogromną potrzebę nic nierobienia. Ciężko do czegokolwiek mi się zabrać, miałam wprowadzić kilka zmian na blogu, pokazać ciągle rosnącą stertę pocztówek, które ostatnio dostałam, odwiedzić kilka miejsc, ale jak próbuję się za cokolwiek zabrać, to ogarnia mnie potworna niemoc. 

Pewnie też tak czasami macie, prawda? Co wtedy robicie, walczycie z tym niechcianym gościem, czy czekacie aż sam sobie pójdzie? Macie jakieś mniej lub bardziej skuteczne sposoby na pozbycie się go?

Krajobraz na pocztówce kojarzy mi z wiosną, i beztroskim latem, dziecięcymi wakacjami spędzanymi u dziadków, wolnością, życiem i Polską. W końcu od pokoleń bocian związany jest z naszym krajem. Aż trudno mi uwierzyć, że w niektórych krajach jest on rarytasem kulinarnym. No tak, u nas przysmakiem są kurczaki i inne zwierzęta, które w innych krajach są uważane za święte...

Pozostawię jednak wątek kulinarny w spokoju. 

Uwielbiam takie typowo polskie widoczki. A Wy?

Kartkę tę dostałam dwa lata temu. Wówczas, było można ją kupić w sklepie Napisz kartkę, teraz pocztówkę z tym zdjęciem, lekko przestylizowaną można nabyć w sklepie Postallove. 

Nie jest to wpis sponsorowany, po prostu bardzo lubię ten sklep i szczerze go polecam! Ale pewnie wszyscy już go znacie :)

To miał być krótki wpis. Wyszło jak zwykle.

Polska. Nie przenoście nam Krakowa, czyli co ma wspólnego Kraków z Pomorzem?

Właściwie, miał to być blog pocztówkowy, ale chciałabym się z Wami czymś podzielić. Hmm, chociaż w sumie, może kiedyś będę tutaj też zamieszczać jakieś ciekawostki i wspomnienia z własnych podróży.

Jak zapewne pamiętacie, niedawno spędziłam kilka dni w Ustce. W poszukiwaniu ładniejszej pogody udaliśmy się też do opisanego w poprzednim poście Darłowa. Tak naprawdę, poszukiwania te, były tylko pretekstem do odwiedzenia i poznania miejsca, które znaleźliśmy przeglądając mapę samochodową, a które wprowadziło nas w osłupienie. Stwierdziłam, że jak nie zobaczę tego na własne oczy, to raczej nie uwierzę. Mało tego, musiałam zrobić sobie zdjęcie pod nazwą wsi (poniżej wersja beze mnie), żeby uwierzyli mi inni.

O Krakowie zapewne każdy słyszał, jak i o tym, że Kraków jest jednym z najstarszych miast w Polsce. Ciekawe więc, jak stary jest Stary Kraków, i dlaczego w ogóle nazywa się tak jak się nazywa, i co ma, i czy w ogóle coś ma wspólnego z Krakowem ... tym właściwym/prawdziwym Krakowem??? ... Dziwnie to brzmi, Stary Kraków też jest w końcu prawdziwy!

W przypadku, gdy okazuje się, że tuż przy granicy województwa pomorskiego, całkiem niedaleko Ustki, znajduje się 'starsza część Krakowa', przestaje nawet dziwić prężnie stojący w Ustce smok!

foto: Julia Kamińska

A Wy wiedzieliście, że w Polsce mamy jeszcze jeden Kraków?

Polska. Darłowo

Darłowo położone jest nad Morzem Bałtyckim, w dolinie rzeki Wieprzy i Grabowej, w województwie zachodniopomorskim. Miasto podzielone jest na dwie części: Darłówko, będące jednym z najstarszych kąpielisk morskich i Racisław.

Ponad 700-letnie Darłowo było kiedyś miastem królewskim. A to za sprawą urodzonego w 1382 roku w tym mieście Eryka I Pomorskiego – króla Danii, Szwecji i Norwegii.

Z tamtych czasów zachował się unikatowy średniowieczny układ urbanistyczny z rynkiem pośrodku, który otoczony był murami, basztami i bramami. Do dziś zachowała się tylko jedna brama (Brama Wysoka) widoczna na pocztówce. Zachował się również XIV-wieczny Zamek Książąt Pomorskich i kościół Mariacki, a także pozostałości murów obronnych z przełomu XIV-XV wieku, barokowy ratusz, dwa kościoły z XV wieku, zespół młyna wodnego, oraz kilka zabytkowych kamienic i domów.