Polska. Kopalnia soli w Bochni

Kopalnia soli w Bochni od XIII wieku do 1772 roku wraz z kopalnią soli w Wieliczce tworzyła przedsiębiorstwo kopalni solnych, zwane Żupą krakowską, które było największym zakładem przemysłowym w dawnej Rzeczypospolitej i jednym z największych w Europie.

Historia wydobywania soli w Bochni sięga 3,5 tyś. lat p.n.e. Wówczas sól uzyskiwano przez odparowanie soli ze studni solankowych. Stały się one początkiem powstania dwóch szybów Gazaris i Sutoris (używany do dzisiaj), w których od 1248 roku zaczęto wydobywać sól metodami górniczymi. 

Kopalnia była przedsiębiorstwem królewskim przynoszącym olbrzymie dochody a miasto stało się jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczych średniowiecznej małopolski. Okres prosperity trwał aż do XX wieku, kiedy nastąpiło znaczne zmniejszenie pokładów soli i zaprzestano produkcji na skalę przemysłową.

W 1981 roku kopalnię wpisano do rejestru zabytków, a w 2013 roku na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Obecnie kopalnia to obiekt turystyczny i leczniczy. Trasę turystyczną i historyczną biegnącą przez unikatowe komory można zwiedzać pieszo lub łodzią. Jej dumą jest Komora Ważyn z wykutymi w skałach kaplicami. Jest ona największym podziemnym pomieszczeniem w Europie wykonanym przez człowieka w której panuje leczniczy mikroklimat.