Polska. Tężnie w Ciechocinku

Wczoraj przyszła do mnie pierwsza kartka, którą dostałam od mojego M. z naszego kilkudniowego wypadu. W końcu udało nam się dotrzeć do Torunia. Przy okazji odwiedziliśmy tężnię w Ciechocinku, z którego właśnie prezentuję kartkę poniżej, i dalej udaliśmy się na chwilę nad morze :)

Tężnia jest budowlą z drewna i gałęzi tarniny, służąca do zwiększania soli w solance. Dawniej służyły one do pozyskiwania soli kuchennej. Dzisiaj pełnią rolę inhalatoriów w kurortach.

W Ciechocinku znajdują się trzy tężnie, wzniesione i zaprojektowane w XIX wieku przez profesora Akademii Górniczej w Kielcach, Jakuba Graffa. Jest to unikatowa i największa tego typu drewniana konstrukcja w Europie.

Każda tężnia wysoka jest na 15,8 metrów, zaś ich łączna długość to 1741,5 m. Solanka do tężni pompowana jest z ciechocińskiej Fontanny Grzybek i wtłaczana do korytek znajdujących się na szczycie tężni. Stąd solanka przesącza się kroplami po jej ścianach i za pomocą wiatru i promieni słonecznych intensywnie paruje. W taki sposób wokół tężni tworzy się bogaty w jod leczniczy mikroklimat.

Aby w pełni wykorzystać jodowane powietrze, należy przebywać po stronie, gdzie nie spływa solanka. Takie miejsce oznaczone jest chorągiewką, zamontowaną na szczycie tężni. Mikroklimat tworzy się po przeciwnej stronie wiatru.

Na tężni nr 1, tej która widoczna jest na pocztówce, znajduje się taras widokowy. Z góry, oprócz widoku na okolicę i pozostałe dwie tężnie można obejrzeć konstrukcję i jej działanie. Na szczycie, wzdłuż korytek znajdują się również ławeczki, na których można usiąść i powdychać lecznicze powietrze.

My właśnie tam spędziliśmy nasz krótki czas w Ciechocinku. Gdyby była taka możliwość zostałabym na szczycie tężni dłużej. Widoki piękne, wiatr we włosach, czyste powietrze, cisza, spokój, tylko ptaszki ćwierkały. A! I pani, która pracuje na górze sprzedając bilety jest bardzo sympatyczna :) No właśnie, a propo biletów, to jest jedyna wada. Aby wejść na górę trzeba kupić bilet i właściwie jest to drugi bilet, bo pierwszy trzeba nabyć wchodząc na teren tężni.

Nie zrobiłam dużo zdjęć, bo akumulatorki w aparacie miałam kiepsko naładowane. Ale dla ciekawych jak wygląda tężnia na górze, wrzucę to co udało mi się zrobić.

Wiatrak na sąsiedniej tężni.

                                                                   

Jedna z trzech tężni widziana ze szczytu tężni nr 1, z daleka wygląda
jak stary drewniany most.

Polska. Kraków Łagiewniki

Pewnie większość pocztówkoholików zna serię kartek autorstwa <Janka Walczewskiego>. Bardzo lubię jego fotografie, a kartki z jego zdjęciami są bardzo dobrej jakości! Nie tylko lubię je dostawać, ale też wypisywać. Są grube, długopis sam sunie po papierze i przy tym nic się nie rozmazuje. Jak dla mnie ich jakość bije inne na głowę!

Dzięki kartce, którą dostałam w zeszłym tygodniu, do pełnej kolekcji Jankowych pocztówek, tych, które mi się najbardziej podobają, brakuje mi już tylko jednej. Zdjęcie na pocztówce zostało wykonane na terenie Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach.

Sanktuarium powstało w 1891 roku i wówczas mieściło się w budynku klasztornym Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, które zostało założone jako fundacja dla dziewcząt i kobiet moralnie zaniedbanych.

W okresie XX-lecia międzywojennego w klasztorze tym żyła i zmarła s. Faustyna, przez którą Jezus przekazał światu orędzie o Bożym miłosierdziu. Od momentu beatyfikacji jej relikwie znajdują się w głównym ołtarzu sanktuarium.

Beatyfikacja a później kanonizacja s. Faustyny, oraz pielgrzymki Jana Pawła II do Łagiewnik spowodowały bardzo szybki rozwój kultu Miłosierdzia Bożego i równocześnie rozbudowę sanktuarium.

W Łagiewnikach byłam przy okazji którejś z wielu wizyt w Krakowie. Jeżeli ktoś z Was będzie kiedyś w okolicy, polecam wstąpienie tam, nawet tym, którzy nie lubią zwiedzać obiektów sakralnych. Sama nie przepadam za zwiedzaniem kościołów, ale nie żałuję, że mnie tam zaciągnięto. Dlaczego? Tuż przy łagiewnickim sanktuarium znajduje się wieża widokowa (to ten wysoki budynek na pocztówce) z której roztacza się niesamowity widok na cały Kraków. Obecnie jest to najwyższy punkt w Krakowie. Ponoć przy sprzyjającej pogodzie można dostrzec Tatry. Co prawda ja ich nie widziałam, choć pogoda była piękna. Hmm... albo nie pamiętam, że widziałam, ale mogę Was zapewnić, że widok zachwyca!

Polska. Zamek Czorsztyn

Wydaje mi się, że większość z Was słyszała o tytułowym zamku. Ale czy wiedzieliście, że jego prawidłowa nazwa brzmi Zamek Wronin?! Ja byłam tą informacją bardzo zaskoczona. Wszyscy mówią Zamek Czorsztyn, bądź Zamek w Czorsztynie, więc pewnie jego właściwa nazwa została wyparta i zapomniana.

Ten XIII-wieczny zamek, a właściwie to, co z niego zostało, wznosi się na skale nad Jeziorem Czorsztyńskim (dawniej Dunajcem).

Powstał z inicjatywy Kazimierza Wielkiego, jako warownia graniczna i stacja celna szlaku handlowego na granicy polsko-węgierskiej, usytuowanej wzdłuż Dunajca.

Wówczas na przeciwległym brzegu rzeki Węgrzy wznieśli swój zamek (Zamek Dunajec w Niedzicy) pełniący taką samą rolę.

Twierdza przez wieki była kilkakrotnie zdobywana, oblężona, strawił ją też pożar. W latach świetności była miejscem wielu wizyt ówczesnych znakomitości, w tym królów. Na zamku gościli m.in. Królowa Jadwiga, Władysław Jagiełło, król Ludwik Węgierski i Władysław Warneńczyk. Swojego czasu starostwo na zamku pełnił też sławny rycerz Zawisza Czarny.

Po pożarze, pozostałości zamku zostały odrestaurowane i udostępnione zwiedzającym. Podczas prac konserwatorskich udało się odsłonić ślad najstarszej murowanej części warowni - cylindryczną wieżę obronną z czasów Kazimierza Wielkiego. Znaleziono również cenny gotycki miecz obusieczny z około 1910 roku, który obecnie znajduje się w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem.

Dzisiaj Zamek w Czorsztynie objęty jest ochroną rezerwatową Pienińskiego Parku Narodowego.  

Polska. Pozdrowienia z wakacji

Dzisiaj wpis sielski, słoneczny, iście wakacyjny. Pewnie większość z Was patrząc na poniższą pocztówkę może czuć się zawiedziona, bo bardziej do wakacyjnego wpisu pasowałaby złota plaża z plamami, ale mnie właśnie takie widoki jak ten poniżej, od najmłodszych lat kojarzą się z wakacjami i latem.

Kartkę tę dostałam z małego miasteczka Miłomłyn, położonego na trasie kanału Ostródzko-elbląskiego, w województwie warmińsko-mazurskim.

Ta bardzo miła nazwa powstała od osiedla targowego, zwanego Liwemuhl (Młyn nad Liwą), które w XIV wieku mieściło się tuż przy krzyżackim zamku i młynie. Z czasem nazwa targu została przekształcona na Libemuhl, a przez Polaków przetłumaczona jako Miłomłyn.

Życzę Wam wspaniałych wakacji - tym co jeszcze je mają, a tym co pracują dłuuuugich urlopów, podróży pełnych pozytywnych wrażeń i niezapomnianych widoków. A nawet jak nigdzie nie jedziecie, to w najbiższej okolicy NA PEWNO jest jakieś ciekawe miejsce jeszcze przez Was nieodkryte. No i oczywiście skrzynek pocztowych, zapełnionych przez słoneczne, wakacyjne pocztówki z całego świata!

My jeszcze nie wiemy jak będzie z urlopem, czy uda nam się wyjechać gdzieś na dłużej. Na pewno na 2-3 dni gdzieś wyskoczymy. Póki co, dalekie i długie podróże nadal zostają w sferze moich marzeń.

Polska. Zamek Czocha

Jednym z najbardziej spektakularnych, ciekawych i tajemniczych zamków w Polsce jest Zamek Czocha. Położony jest on w miasteczku Sucha, niedaleko miejscowości Leśna, na granitowym cyplu nad rzeką Kwisą. Zamek powstał w XIII wieku, pierwotnie jako warownia, która miała strzec i oddzielać Łużyce Górne od Śląska.

Warownia była siedzibą rodów rycerskich, spokrewnionych zarówno z Piastami śląskimi, jak i z tymi, które służyły cesarzowi niemieckiemu. Jedynym właścicielem, który był z rodziny mieszczańskiej i jednocześnie ostatnim przedwojennym właścicielem, był Ernest Gütschow.

To właśnie dzięki niemu zamek zawdzięcza dzisiejszą formę architektoniczną, którą w 1914 roku na jego zlecenie wykonał berliński architekt.

Ernest Gütschow był bogatym przedsiębiorcą, kolekcjonerem i miłośnikiem literatury. Zgromadził on fenomenalny księgozbiór. Jego biblioteka liczyła 25 tyś książek, w tym starodruki i białe kruki. Niestety wszystkie się nie zachowały, a odzyskane 19 tyś książek trafiły do Biblioteki Uniwersytetu we Wrocławiu. Mówi się również o tym, iż posiadał on insygnia koronacyjne carów Rosji-Romanowów.

Do dzisiaj krążą pogłoski o ukrytych skarbach w zamkowych zakamarkach. Niektórzy zarzucają władzom zamku, że wymyślają różne historie na jego temat, aby nadać starym murom kolorytu i legend. Jednak odnalezione przez Janusza Skowrońskiego dokumenty oraz dostarczone przez wnuka Gütschowa fotografie z wizerunkiem sal zamkowych z czasów życia dziadka, udowodniły, że skarby i regalia rodziny carskiej znajdowały się na zamku. Było wśród nich m.in. 55 popiersi carów rosyjskich i około 160 ikon.

Spora część zbiorów po wojnie została rozkradziona, ale wielu ludzi wierzy, że jeszcze nie wszystko zostało odkryte.

Ponoć Gütschow miał wypowiedzieć do służącego takie słowa: "Ktokolwiek tu przyjdzie, Rosjanie, czy Polacy, wydajcie im z zamku to, co będą chcieli. Gdyby nawet wywieźli stąd wszystko, tu i tak zostanie dużo więcej".

Z zamkiem związanych jest wiele innych tajemnic dotyczących działalności Ernesta Gütschowa. Prawdopodobnie w tamtym okresie na zamku przebywali iluminaci i znajdowała się loża masońska.

Gütschow wierzył też, że w zamku zgromadzona jest tajemna energia, dzięki której będzie mógł żyć bardzo długo. Z jej powodu do zamku przybywały ważne osobistości, aby zyskać tę energię.

Ponadto zamek pełen jest tajnych przejść, zagadkowych elementów, lochów i ciągle nieodkrytych zakamarków.

Tajemnicą jest również to, co działo się na zamku w czasie II wojny światowej. Wówczas na jego terenie mieściła się szkoła szyfrantów Abwehry. Prawdopodobnie przechowywano tam urządzenie do dekryptażu depesz radzieckich i cudowną broń oraz eksperymentowano z bronią uranową.

Powojenne losy zamku również są zagadką. Po 1952 roku został on zaadoptowany na Wojskowy Ośrodek Wypoczynkowy, zniknął z map i nie mówiono o nim.

Pomimo, że do zamku przybywają znamienici badacze historii, to na wiele pytań ciągle nie ma odpowiedzi.

Obecnie Zamek Czocha pełni funkcję hotelową oraz jest miejscem spotkań Bractw Rycerskich, szkoleń, eventów, cyklicznych imprez. Zamek był również scenerią do wielu filmów i seriali, m.in. Gdzie jest generał, Wiedźmin, Tajemnica Twierdzy Szyfrów.

W 2012 roku Zamek Czocha został wyróżniony przez miesięcznik National Geographic Traveler jako jeden z 7 nowych cudów Polski.