Polska. Pacanów

W Pacanowie kozy kują

więc Koziołek mądra głowa

błąka się po całym świecie

aby dojść do Pacanowa.

Wydaje mi się, że nie ma takiej osoby, która by nie znała tych kilkunastu słów z książeczki dla dzieci o przygodach Koziołka Matołka. Brodatego, sympatycznego i niezdarnego kozła, który przeżył wiele przygód na całym świecie szukając drogi do Pacanowa.

To właśnie główny bohater ze znanej od 1933 roku książeczki a później z telewizyjnych dobranocek przysporzył sławy wsi Pacanów.

Pacanów położony jest w województwie świętokrzyskim, na skrzyżowaniu dróg łączących Kielce z Tarnowem oraz dawnego szlaku książęcego, łączącego Kraków z Sandomierzem.

Chyba nie ma w Polsce lepszego miejsca na organizację wszelkich działalności skierowanych do dzieci. Miasteczko wszystkim kojarzy się z rysunkowym koziołkiem a sam Pacanów wygląda jakby żywcem wyciągnięty był z obrazków o przygodach Matołka. Jego postać zdobi sklepy, restauracje, prywatne domy, płoty, miejscowe firmy, parki i skwery...koziołek jest wszędzie. Dlatego też Pacanów jest organizatorem Festiwalu Kultury Dziecięcej oraz znajduje się w nim Europejskie Centrum Bajki im. Koziołka Matołka – nowoczesny dziecięcy ośrodek kultury, którego zadaniem jest uczyć bawiąc.

W sławnym mieście Pacanowie

tacy sprytni są kowale

że umieją podkuć kozy

by chodziły w pełnej chwale.

Polska. Warszawa w Warszawie

W czasach PRL wszystko było podobne, a nawet jednakowe, wszyscy wyglądali tak samo i mieli to samo. Wszyscy też jeździli takimi samymi samochodami.

Patrząc na zdjęcie z pocztówki, wykonane w 1962 roku na ulicy Nowy Świat w Warszawie, można by stwierdzić, że tak było. Ale czy na pewno...?

Nowy Świat to jedna z najbardziej reprezentatywnych ulic Warszawy, istniejąca od XVII wieku, na początku jako osada miasta królewskiego, a następnie część Traktu Królewskiego.

Trakt Królewski został uznany za pomnik historii, ale równie dobrze samochód Warszawa mógłby otrzymać takie samo miano.

Warszawa produkowana przez Fabrykę Samochodów Osobowych w Warszawie od 1951 roku, była pierwszym modelem samochodu osobowego, produkowanego seryjnie w Polsce po II wojnie światowej. Początkowo montowana była na licencji radzieckiego samochodu Pobieda.

Przez cały okres produkcji, czyli do roku 1973, model tego samochodu wiele razy ewaluował. Powstawały auta 4 i 5-drzwiowe, pick-upy, furgony, specjalne modele dla milicji i pogotowia ratunkowego. Dla pracowników PKP stworzono Warszawę drezynę jeżdżącą po torach, były specjalne modele taksówek a nawet pocztyliony.

Zaskoczeniem była dla mnie informacja, że na jej konstrukcji powstały Żuki, Tarpany i Nysy.

Warszawa eksportowana była do 25 krajów, położonych na 5 kontynentach.

Na początku Warszawami jeździły tylko ważne osobistości. Do 1972 roku nowe auto można było kupić tylko na talony lub za waluty wymienialne w postaci bonów PKO, które otrzymywali przeważnie zasłużeni

Po 1965 roku jeden model Warszawy był dostępny dla państwowych taksówkarzy, a inni przerabiali sedany z giełdy. Więc jak widać z tymi Warszawami chyba nie było tak łatwo.

Mam nadzieję, że chociaż jedna osoba dotrwała do końca tego wpisu. Tak, mam fioła na punkcie starych samochodów, więc temat mnie zainteresował. Pozdrowienia dla tych co wytrwali :)

Holandia. Holenderscy amisze

Całkiem przypadkiem natknęłam się dzisiaj na artykuł o holenderskich amiszach. Wspólnota ta bardziej kojarzyła mi się ze Stanami Zjednoczonymi, niż z holenderskim miasteczkiem, więc zaciekawiona tematem zaczęłam go drążyć, aż skojarzyłam, że chyba nawet mam w domu kartkę z Holandii z amiszami.

Staphorst położone jest w północnej Holandii i żyje w nim około 16 tysięcy ortodoksyjnych kalwinistów. W mieście tym amisze nie żyją według aż tak rygorystycznych zasad jak w USA, a wszelkie nowinki techniczne starają się wykorzystywać ku chwale Boga. Jednak większość z nich nie ma w domu telewizora, kobiety ubierają się w tradycyjne stroje, a w niedzielę oprócz kościołów wszystko jest pozamykane. Zakupów nie robi się nawet w automatach z napojami. W ten dzień mieszkańcy swoje samochody zostawiają w garażach i poruszają się pieszo lub na rowerze, tak, aby nie zakłócać spokoju.

Amisze nie akceptują aborcji, eutanazji ani małżeństw homoseksualnych, nawet rozmawianie na te tematy, jak i przeklinanie są zabronione. Nie szczepią również swoich dzieci przeciwko chorobom zakaźnym, przez co od czasu do czasu pojawiają się lokalne epidemie chorób polio i odry. Aż trudno uwierzyć, że w jednym z najbardziej liberalnych krajów, przetrwała taka doktryna. 

Polska. Władysławowo

Władysławowo położone jest na Kępie Swarzewskiej nad Morzem Bałtyckim i Zatoką Pucką. Pierwsze wzmianki o osadach rybackich z których powstało Władysławowo, wówczas nazywane Wielką Wsią, datowane są na XII wiek. Obecna nazwa miasta wzięła się od portu rybackiego, wybudowanego w latach trzydziestych XX wieku, na cześć króla Władysława IV.

Oprócz portu morskiego, którego część stanowi falochron pełniący również funkcję turystycznego mola, w mieście znajduje się pięć kąpielisk nadmorskich, rezerwat przyrody Słone Łąki i Nadmorski Park Krajobrazowy. Atrakcją turystyczną jest także aleja Gwiazd Sporu, czyli deptak z granitowymi płytami na których widnieją imiona i nazwiska słynnych sportowców.

Na terenie Władysławowa znajdują się również obiekty zabytkowe, a wśród nich dom generała Hallera, przekształcony na muzeum oraz Dom Rybaka, który niegdyś pełnił funkcję hotelu dla rybaków. Dziś to budynek urzędu miasta z punktem widokowym, na którym mieści się również prywatne Muzeum Motyli.

Irlandia. Nieoswojone oblicze Irlandii

Zachodnia część Irlandii to najbardziej niedostępna i dzika część wyspy. Kilometry ziemi pokryte są tam intensywną zielenią, torfowiskami, skalne urwiska wtapiają się w oceaniczną głębię, a wokoło panuje celtycki spokój.

W tym regionie znajduje się jedna z najważniejszych atrakcji przyrodniczych: Park Narodowy Burren, w którym występują rośliny arktyczne, alpejskie i śródziemnomorskie. Tutaj też znajdują się sławne, ciągnące się wzdłuż wybrzeża, 120-metrowe Klify Moher. Zachodnia część Irlandii znana jest też ze swojej dbałości o celtyckie tradycje i korzenie oraz z dawnego charakteru miasteczek i wiosek, które zachowały swój urok od ponad 100 lat.