Indie. Pałac Wiatrów

Rok temu dostałam przepiękną i wspaniale wypisaną kartkę od Mathangi z Indii. Moment, w którym wyciągnęłam ją ze skrzynki pamiętam, jakby zdarzył się wczoraj. Z niedowierzaniem patrzyłam się na to cudo i w podskokach wracałam do domu :P

Pałac Wiatrów, czyli Hawa Mahal jest jedną z głównych atrakcji turystycznych w mieście Jajpur w zachodnich Indiach. Ten piękny pięciopiętrowy pałac został zbudowany w 1799 roku na polecenie maharadży Sawai Pratap Singh. Budynek składa się z koronkowej fasady o wysokości 15 metrów, która przywodzi na myśl plaster miodu. Trzy górne piętra mają szerokość niewielkiego pokoju, a dwa dolne posiadają krużganki. Główną intencją budowy pałacu, było ułatwienie damom maharadży obserwacji codziennego życia miasta. Dlatego też w pałacu znajduje się 953 malutkich okienek, przez które kobiety mogły wyglądać na ulice, same będąc z zewnątrz niewidocznymi. Bowiem, tylko władca miał wyłączne prawo cieszenia się ich urodą. 

Pałac zawdzięcza swoją nazwę wiatrowi (hawa), który wieje przez jego liczne okna i umożliwia swobodny przepływ powietrza wewnątrz konstrukcji. 

Uważa się, że budynek został zbudowany w formie korony Kryszny. Cały pałac wykonany został z czerwonego i różowego piaskowca. A powszechne stosowanie tych kolorów zapewniło mieście Jajpur, nazwę Różowego Miasta. 

Pałac Wiatrów jest częścią miejskiego Pałacu w Jajpurze, na który składają się m.in.: Pałac Powitań, Sala Audiencji Prywatnych, Harem, który łączy się z Pałacem Wiatrów plątaniną wąskich korytarzy. 

Obecnie, w Pałacu mieści się Muzeum Archeologiczne z kolekcją rzeźb i wyrobów lokalnego rzemiosła.

Włochy. Werona, Casa di Giulietta

Któż z nas nie zna szekspirowskiej historii zakochanych w sobie pary młodych ludzi? Romeo i Julia cieszą się sławą najbardziej romantycznej pary na świecie. I choć historia ich nieszczęśliwej miłości nie wydarzyła się na prawdę, to Werona, w której ona się rozgrywa jest uznana za najbardziej romantyczne miasto świata a dziedziniec pod słynnym balkonem, najczęściej odwiedzanym miejscem. Kartkę z tego miejsca przysłała mi będąca na urlopie we Włoszech, Marta.

Słynny dom Julii to XIII-wieczny pałac, niegdyś należący do rodu patrycjuszy o nazwisku Cappelli. Zrównanie prawdziwego nazwiska Cappello z fikcyjnym Capuletti dało podstawy przekonaniu, że właśnie tutaj musiała mieszkać Julia. 

Dziś dom zmienił się w prawdziwą świątynię miłości. Przyjeżdżają tutaj przepełnieni miłością i jej spragnieni. Przyklejają karteczki z romantycznym wyznaniem, bądź wieszają kłódki na prętach bramy, wierząc, że to miejsce jest magiczne i przyniesie im dozgonną miłość.

Na dziedzińcu znajduje się legendarny balkon, który zrekonstruowano przed II wojną światową na potrzeby turystów. Pod nim umieszczono tabliczkę z fragmentem słynnej sceny balkonowej. Na podwórzu, pod balkonem stoi brązowy posąg Julii. Dotknięcie jej prawej piersi podobno przynosi szczęście w miłości.

Jakoś nie przemawiają do mnie miejsca, aranżowane tylko dla potrzeb turystów. Pełno ludzi, przez co niczego nie można zobaczyć, a później się okazuje, że tak na prawdę nie było co oglądać. A wszystko jest zrobione z myślą o jak największych dochodach z turystów. Nie wiem jak jest w przypadku Casa di Giulietta, ale biorąc pod uwagę opinię znajomych oraz to, że wszystko tam jest przepełnione literacką, fikcyjną miłością Romea i Julii, wydaje mi się, że nie ma tam nic ciekawego.

Holandia. Weesp

Weesp jest to małe historyczne miasteczko, leżące tylko 3km od końcowej stacji metra w Amsterdamie. Miasto do końca II wojny światowej znajdowało się na linii obrony Amsterdamu, dlatego też do dzisiaj można podziwiać kilka bastionów, fos i fortyfikacji. 

Weesp otoczone jest przez otwarte, zielone łąki, czego na pocztówce nie widać. Za to widnieje na niej kościół świętego Wawrzyńca. 

Marije, od której dostałam tę kartkę, napisała, że kościół ten był kościołem katolickim, a w XVI wieku przeszedł reformację protestantów. W tym okresie katolicy w Weesp korzystali z tajnych kościołów, które tylko wewnątrz przypominały świątynie. 

Budowa obecnego kościoła zakończyła się w 1874 roku i został on poświęcony świętemu Wawrzyńcowi i Marii Magdalenie.

Obecnie, ze względu na zły stan budynku kościół jest zamknięty, a mieszkańcy boją się, że popadnie w ruinę. Renowację trzeba by było przeprowadzić od samych fundamentów, co niestety jest bardzo kosztowne. Jak widać, nie tylko w Polsce zabytki pogrążają się w zniszczeniu z powodu braku funduszy na prace konserwatorskie.

Polska. Ojcowski Park Narodowy

Za oknem mróz i śnieg z deszczem, więc pochwalę się kartką w barwach jesieni, którą dostałam w zeszłym tygodniu od Nataszy.

Ojców jest to malutka wieś położona na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego, w powiecie krakowskim. 

Od XIX wieku na tym terenie wycinano drzewostany, rozkopywano jaskinie i odłamywano skalne nacieki. W tym samym czasie okolice Ojcowa zaczęły być popularnym miejscem turystycznym. W odpowiedzi na straty w przyrodzie i narastającą urbanizację w 1956 roku utworzono w tym miejscu Park Narodowy.

Głównym walorem przyrodniczym Ojcowskiego Parku Narodowego są formy krasowe. Można tutaj także podziwiać głębokie jary, dolinki krasowe, wąwozy, ostańce skalne oraz stożki i terasy. 

Dzięki wapiennemu podłożu, na terenie Parku znajduje się wiele jaskiń. Dotychczas opisano ich 400, a przypuszcza się, że ich całkowita liczba może być nawet dwa razy większa. Najdłuższe z nich to Jaskinia Łokietka, Ciemna, Zbójecka, Sąspowska i Okopy Wielka Dolna. Dwie pierwsze udostępnione są do zwiedzania. 

Największą powierzchnię parku zajmują lasy i zarośla, występują tu 84 gatunki roślin prawnie chronionych, przetrwały tu gatunki reliktowe z epoki holocenu. 

W parku występuje 11 tysięcy gatunków zwierząt. Symbolem OPN są zamieszkujące jaskinie nietoperze. Jest ich tutaj aż 17 gatunków (w Polsce występuje tylko 21 gatunków). 

Na terenie OPN znajduję się wiele ciekawych zabytków, atrakcji i form skalnych owianych tajemnicami i legendami m. in. Maczuga Herkulesa i widoczna na zdjęciu skała Rękawica, nazywana też Białą Ręką.

Nazwa skały związana jest z legendą, która opowiada historię jednego z najazdów tatarskich. Tatarzy penetrowali dolinę poszukując okolicznej ludności, która znalazła schronienie w Jaskini Ciemnej. Bóg ratując ludzi od śmierci i niewoli zasłonił wejście do jaskini własną ręką. Rzeczywiście, skała składająca się z pięciu palczastych kolumn, przypomina swoim kształtem dłoń.

Najbardziej popularnymi zabytkami i atrakcjami OPN jest Zamek w Pieskowej Skale, kaplica na wodzie, pustelnia błogosławionej Salomei, ruiny zamku w Ojcowie.

Estonia. Stare Miasto w Tallinie

Dostałam piękną kartkę od Oksany z Rosji, przedstawiającą średniowieczne mury Starego Miasta w Tallinie. Tylko szkoda, że Oksana wysłała tę kartkę z Rosji a nie z Estonii. To jest coś czego strasznie nie lubię, gdy kartka nie została wysłana z kraju pochodzenia. Pomimo tego, że kartka jest przepiękna, to czuję niesmak.

Tallińskie Stare Miasto to miejsce magiczne, gdzie poczuć można atmosferę średniowiecza. Znajdują się tutaj doskonale zachowane średniowieczne kamienice, pamiętające kupców hanzeatyckich oraz świątynie, których fundamenty powstały jeszcze w czasach chrystianizacji kraju. 

Stare Miasto otoczone jest kordonem baszt o czerwonych dachach, okazałymi murami i bramami. 

Fortyfikacje powstały na przełomie XIII i XIV wieku i w ciągu stuleci nadano im nazwy, które oddają ich wygląd. I tak, jest baszta Gruba Małgorzata, Długi Herman czy Kiek in de kok, której przydomek nadali niemieccy rycerze, którzy z wieży zaglądali do kuchni w kamienicy. 

Opowieści donoszą, że basztę Grubą Małgorzatę witającą turytów od strony morza miał zbudować legendarny polski majster Klemens Pale. Na jej murach zawieszona jest tablica upamiętniająca ucieczkę polskiej jednostki ORP "Orzeł" internowanej we wrześniu 1939 roku w tallińskim porcie. 

Układ obwarowań liczy prawie 2 km murów, 26 baszt i kilka bram. 

W sercu Starego Miasta znajduje się Rynek. Latem odbywają się tutaj jarmarki i festiwale, a zimą organizowany jest Jarmark Bożonarodzeniowy. Talliński Rynek przeszedł do historii jako miejsce, w którym w 1441 roku po raz pierwszy na świecie ustawiono świąteczną choinkę. 

Znaczącymi zabytkami Starego Miasta w Tallinie są świątynie. Kościół św. Olafa, który w XV i XVI wieku był najwyższym budynkiem na świecie, kościół św. Mikołaja, w którym obecnie mieści się muzeum, katedra św. Aleksandra Newskiego - największa prawosławna świątynia w Estonii. 

Ranga tego miejsca została doceniona przez UNESCO i w 1997 roku i tallińskie Stare Miasto zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego.