„Pasmo to
niewielkie, lecz pięknością nie ustępuje bynajmniej szczytom Tatr
Wysokich”.
Tak o
Rohaczach pisał na początku XX wieku taternik Janusz Chmielowski.
Rohacze uznawane są za
najpiękniejszą część Tatr Zachodnich.
Skaliste szczyty w tym paśmie położone są nad Doliną Rohacką. W głównej grani formują się w parę dwóch wierzchołków skalnych, podobnych do diabelskich rogów i być może stąd wzięły się ich nazwy (Rohacz Płaczliwy i Rohacz Ostry).
Skaliste szczyty w tym paśmie położone są nad Doliną Rohacką. W głównej grani formują się w parę dwóch wierzchołków skalnych, podobnych do diabelskich rogów i być może stąd wzięły się ich nazwy (Rohacz Płaczliwy i Rohacz Ostry).
Ponoć najpiękniejszą
panoramę Tatr Zachodnich można oglądać ze znajdującego się na
granicy polsko-słowackiej, Wołowca. Jest on trzecim i ostatnim
szczytem Rohaczy.
Szlak turystyczny
biegnący przez ten odcinek Tatr jest dość trudny. Skalisty, pełen
ubezpieczeń w postaci łańcuchów, ze stromymi podejściami i bywa
często nazywany Orlą Percią Tatr Zachodnich.
Pocztówka od lewej strony przedstawia:
Jeden z czterech Rohackich Stawów położony w górnej części doliny.
Jeden z czterech Rohackich Stawów położony w górnej części doliny.
Fragment
grani głównej Tatr Zachodnich o nazwie Trzy Kopy.
Schronisko na Zwierówce.
Rohacki Wodospad.
Rohacki Wodospad.
Szczyt o nazwie Osobita. Góra ta, widziana z wielu stron
wygląda, jakby była samodzielną, odłączoną od Tatr.
Byliście kiedyś w tej części Tatr? Widoki na pewno są nieziemskie, ale dla mnie to zdecydowanie za trudny szlak :(
Byliście kiedyś w tej części Tatr? Widoki na pewno są nieziemskie, ale dla mnie to zdecydowanie za trudny szlak :(
Jak ja kocham góry.. Cudowne widoki na kartce :) Niestety nie byłam w tej części, ale mam nadzieję, że to się zmieni :)
OdpowiedzUsuńBardzo fajna pocztówka :-) Mam nadzieję że tam kiedyś pojadę :-)
OdpowiedzUsuńZ tego co wiem, to jednak nigdy tam nie byłam, bo Słowacja jest mi jednak obca. Wodospad cudowny, górskie szczyty również! Jak czytałam o tej Orlej Perci Tatr Zachodnich to od razu zdjęcia łańcuchów mi się przypomniały... Chyba nie dałabym rady się tam wspiąć :/ choć widoki muszą być na pewno fantastyczne!
OdpowiedzUsuńMoja przyjaciółka jest zakochana w słowackich górach. Niedługo rozpocznie kurs przewodnika po górach i będzie tam często bywać. Może kiedyś i mnie zabierze ze sobą na wycieczkę. Chciałabym. Ale mam lęk wysokości. :)
OdpowiedzUsuńTeż mam lęk wysokości, ale nie mogę sobie odmówić górskich wędrówek. Mam również lęk przestrzeni, a uwielbiam żeglować. Najważniejsze to się przełamywać, a gdy zaczniesz podziwiać otaczającą Cię scenerię to szybko zapomnisz o obawach i lękach :) A później jaka radość!
UsuńNie byłam z tej strony Tatr, ale widok z Polskiej strony wystarczył by się zakochać ;)
OdpowiedzUsuńMnie widok z Polskiej strony również wystarczył :)
UsuńPiękne widoki na pocztówce. Tatry widziałem tylko po polskiej stronie. Ale miałem okazję płynąć tratwą po Dunajcu i część trasy wiodła przez Słowację.
OdpowiedzUsuńO! Przypomniałeś mi, że ja też byłam na takim spływie :)
Usuńpiękne widoki na pocztówce, niestety nie miałam okazji widzieć ich na żywo.uwielbiam wędrówki po góach, uwielbiam tatrzańskie szlaki, ale teraz niestety bywam tam zdecydowanie za rzadko i za krótko i ciągle odkładam takie bardziej wymagające trasy na inną okazję. może kiedyś w końcu tam dotrę? :)
OdpowiedzUsuńRewelacyjne widoki przedstawia pocztówka :). Tatry widziałam dawno temu, w 5 lub 6 klasie podstawówki, ale bardzo chciałabym wrócić w te rejony i móc poznać lepiej góry.
OdpowiedzUsuńzdjęcia bardzo mi się podobają, ale ta zielona ramka mi wszystko psuje... :( góry kocham, Tatry miałam okazję oglądać zarówno ze strony polskiej, jak i słowackiej.
OdpowiedzUsuń