Polska. Roztocze Południowe

Roztocze Wschodnie nazywane jest również Roztoczem Południowym. Druga nazwa została utworzona w czasach komunizmu, gdy niestosownie było mówić o wschodnich wpływach na tym terenie. Jest to jeden z trzech mezoregionów Roztocza, przecięty granicą polsko-ukraińską. 

Kartkę z tą wyjątkową krainą dostałam od Moniki.

Tutaj mieszały się kultury (polska, ruska, ukraińska i żydowska), religie i języki. Na tych ziemiach, niegdyś nazywanych Grodami Czerwieńskimi, polscy władcy, począwszy od Mieszka I toczyli walki z Rusinami. 

W 1648 roku Chmielnicki przeprowadził tutaj największą rzeź podczas swojego powstania. Król Jan III Sobieski posiadał kilka dworków, przyjeżdżał na kąpiele lecznicze i osiedlał wiernych sobie Tatarów. 

W XVIII i XIX wieku toczyło się tutaj życie magnackie, rozwijała się kultura, sztuka i przemysł, oraz powstało uzdrowisko i zachwycające pałace. To tutaj osiedlili się Niemcy po zapoczątkowanej przez Marię Teresę kolonizacji józefińskiej. A także rozgrywały się bratobójcze walki Ukraińców z Polakami. 

Region ten bogaty jest w pozostałości wszystkich tych wydarzeń historycznych. 

Do dzisiaj zachowały się cerkwie, kościoły, kirkuty, bożnice, zarośnięte trawą i lasem cmentarze i przydrożne kamienne krzyże. W Łukawicy, dawnej osadzie sprzed tysiącleci, do dzisiaj tkwią kurhany. Znajdują się opuszczone wsie, z których w latach 1944-47 usunięto ludność ukraińską, dobrze zachowane bolszewickie schrony bojowe i inne fortyfikacje z czasów II wojny światowej i dawne kryjówki Ukraińskiej Powstańczej Armii. Wiele śladów z dziejów przetrwały w lokalnych nazwach miasteczek, wsi i rzek.

Roztocze Wschodnie to także jeden z najdzikszych regionów Polski. Zalesienie jego polskiej części wynosi 70 %.  Na północy roztaczają się gęste lasy Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej, a w południowej części zaczyna się Południoworoztoczański Park Krajobrazowy. 

Białoruś. Zamek w Mirze

Kartkę z gotycko - renesansowym zamkiem, znajdującym się w obwodzie grodzieńskim na Białorusi dostałam od Olgi. 

Zamek ten jest unikatowym zabytkiem białoruskiej architektury obronnej. Został wzniesiony na przełomie XV i XVI wieku na planie kwadratu, z czterema narożnymi wieżami i dodatkową piątą bramą. W 1568 roku stał się rezydencją Radziwiłłów, a 1895 roku przeszedł w ręce rodziny Światopełk - Mirskich. 

Liczne najazdy spowodowały wiele zniszczeń, przez kilkadziesiąt lat stał w częściowej ruinie. Pod koniec XIX wieku został odbudowany a w latach 1991-2011 przeszedł całkowitą rewaloryzację. 

Obecnie zamek składa się z części zamkowej i pałacowej. Mieszczą one filię Muzeum Narodowego Sztuki Białorusi, luksusowy hotel, sale konferencyjne i restaurację. 

W zamku znajduje się również ekspozycja poświęcona gettcie, które w 1942 roku na terenie zamku utworzyli Niemcy.

Zamek w 2000 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Brazylia. Rio de Janeiro

Od 12 czerwca większość oczu na świecie skierowana jest na Brazylię. A to za sprawą XX Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej, które odbywają się w tym roku właśnie w Brazylii i potrwają do 13 lipca. Fanem piłki nożnej nie jestem, ale ostatnio prawie w ogóle nic nie dostaję, więc, żeby być na czasie wygrzebałam z mojego pudła z pocztówkami kartkę, którą dostałam od koleżanki będącej w Brazylii. 

Rio de Janeiro jest to miasto położone na skraju wyżyny, nad Atlantykiem w południowo - wschodniej części Brazylii. Jest stolicą stanu o tej samej nazwie.

Zatoka, nad którą leży Rio, została odkryta przez Portugalczyka Gaspara de Lemos w 1502 roku.

Miasto słynie z karnawału, pięknych plaż i bajecznych krajobrazów. 

Symbolem miasta jest 38-metrowy pomnik Chrystusa znajdujący się na wzgórzu Corcovado. Popularnym wzgórzem jest również Głowa Cukru, z której roztacza się widok na miasto, plaże i wzgórze Corcovado. 

Najbardziej popularnymi plażami są Copacabana i Ipanema. Mało kto wie, że w Rio jest ich aż 14. 

Znany na świecie karnawał w Rio co roku przyciąga setki tysięcy turystów. Jego centrum jest sambodrom, na którym przez cztery dni reprezentują się szkoły samby.

W mieście również znajduje się słynny stadion piłkarski  Maracana. W Brazylii uważany jest za największy cud architektury sportowej.

Rio de Janeiro to nie tylko metropolia i piękne widoki, ale również dzielnice biedy (favelas), w których występuje duży problem przestępczości, walki gangów narkotykowych i wysoki wskaźnik zabójstw.

Polska. Tramwaje w Elblągu

Od Agnieszki dostałam świetną kartkę zatytułowaną "Elbląg okiem dziecka". Jest to zdjęcie autorstwa 

p. Rafała Twardowskiego, laureata konkursu Wkręć Elbląg w pocztówkę. Świetne zdjęcie i super pomysł na konkurs. Moim zdaniem jest to szansa dla pasjonatów fotografii, żeby pokazać swoje umiejętności i zostać docenionym i jednocześnie okazja, żeby pokazać miasto oczami fotografów, którzy nie robią tradycyjnych, banalnych zdjęć, jakich jest pełno na pocztówkach.

"Od 2011 roku w czasie wakacji pojawia się na Starym Mieście zabytkowy tramwaj, nawiązujący do blisko 120-letniej historii tramwajów w Elblągu. Dobrze przyjęty zarówno przez mieszkańców, jak i turystów, zawsze cieszący się dużym zainteresowaniem. Wewnątrz wagonu umieszczone są ciekawostki na temat elbląskich tramwajów".

Tramwaje w Elblągu wyjechały na ulice miasta w roku 1895, wcześniej niż w Krakowie czy Gdańsku. Pierwsza linia tramwajowa miała niecałe 4 km, nie było na jej odcinku przystanków, a tramwaj zatrzymywał się w dowolnym miejscu na życzenie pasażerów.

Sieć tramwajowa zaczęła się rozwijać dopiero po I wojnie światowej. 

Obecnie w Elblągu jest 5 lini tramwajowych.

Na Starym Rynku, w miejscu gdzie w sezonie letnim stoi zabytkowy tramwaj, przebiegały tory linii nr 2. Obecnie tramwaje już tą drogą nie jeżdżą. Ostatni przejechał tamtędy na przełomie lat 60 i 70. 

Polska. Opactwo cysterskie w Lubiążu

Opactwo cysterskie w Lubiążu zaliczane jest do największych barokowych założeń architektonicznych w Europie, będące jednocześnie największym opactwem pocysterskim na świecie. 

Kartkę z wycieczki do zespołu opactwa dostałam od Nataszy.

Lubiąż jest to wieś położona ok. 50 km od Wrocławia, nad prawym brzegiem Odry. 

Początki ów opactwa na ziemiach śląskich sięgają 1163 roku, kiedy to, do Lubiąża przybyli cystersi i zajęli miejsce przebywających tam benedyktynów. Od tego momentu obiekt był wielokrotnie rozbudowywany. W 1810 roku, gdy ziemie te znalazły się pod władzą pruską, zakon został zlikwidowany, a obiekty klasztorne przeznaczone na szkołę i mieszkania dla urzędników. W następnych latach mieścił się tu szpital wojskowy i szpital dla umysłowo chorych, fabryka broni, magazyn książek. 

Od 1989 roku obiekt jest pod opieką Fundacji Lubiąż, która prowadzi prace renowacyjne. Obecnie zespół opactwa udostępniony jest zwiedzającym. 

W skład zespołu klasztornego wchodzą: 

• bazylika Wniebowzięcia NMP z lat 1370-40
• klasztor
• pałac opatów
• pomocniczy kościół św. Jakuba
• zabudowania gospodarcze

Pałac opatów posiada duże walory artystyczne, wystrój malarski, rzeźbiarski i dekoracyjny.

Bazylika była miejscem pochówku niektórych władców z dynastii Piastów. W krypcie pod bazyliką znajduje się 98 dobrze zachowanych mumii opatów cysterskich i zakonników.