Polska. Warszawa pod białą pierzynką

Pewnie większość z Was chciałaby z tą zimową pogodę zobaczyć jakąś kartkę z ciepłego zakątka świata, pełną zielonych palm, czy lazurowej wody. Zapewne też nie wszyscy są zadowoleni z zimna (choć całe szczęście już o wiele mniejszego) i obecnej pory roku.

No cóż, ja należę do zimowych zgredów ;) Ale dzisiaj z powodu sypiącego od rana śniegu zrobiło się tak pięknie za oknem, że nawet ja mam z tego powodu uśmiech na twarzy :) I po prostu nie mogę pokazać dzisiaj innej pocztówki.

Choć nie przepadam za malowanymi kartkami, to ta od pierwszego spojrzenia skradła moje serce. Moim zdaniem wygląda jak lukrowany piernik.

Polska. Teatr im. Adama Mickiewicza w Cieszynie

Ten powstały na początku XX wieku teatr, do II wojny światowej był własnością Niemieckiego Towarzystwa Teatralnego. Został wybudowany według projektu znanych architektów wiedeńskich F. Fellnera i H. Helmera. Zaprojektowali oni również kilkadziesiąt teatrów w Europie m.in. w Pradze, Berlinie, Budapeszcie, Wiedniu i Zurychu.

Cieszyński teatr posiada 3 kondygnacje i jedną z nielicznych w Polsce scenę obrotową.

Bogato zdobione wnętrze, a szczególnie dekoracje portalu scenicznego, balkonów i foyer przyciąga twórców filmowych. Tutaj były kręcone niektóre sceny do filmu Ziemia Obiecana A. Wajdy oraz do serialu o Helenie Modrzejewskiej.

Mam nadzieję, że Nowy Rok powitał Was samymi wspaniałościami, które będą utrzymywać się przez cały rok. Czego Wam i sobie życzę!

Indonezja. W głębi papuaskiej dżungli...

Ten uroczy mężczyzna na kartce pochodzi z plemienia Dani, które od czasów epoki kamiennej żyje w jednym z ostatnich nieskażonych cywilizacją miejsc na świecie, w dolinie Baliem w samym środku Irian Jaya (Zachodnia Papua; indonezyjska część Nowej Gwinei).

Jest to wiecznie zielona, położona nad rzeką z niedostępną dżunglą, otoczona górskimi szczytami dolina, w której oprócz plemienia Dani zamieszkuje również ludność Yali. Ponoć ci drudzy znani są z kanibalizmu.

Dani żyją w osadach składających się z chat – domu mężczyzn, domu kobiet oraz chaty gospodarczej w której przygotowuje się posiłki i hoduje świnie.

Mężczyźni na co dzień zakładają jedynie kotekę (tykwę na przyrodzenie) oraz naszyjnik z zębów oposa, a w nos wtykają kły dzika, natomiast kobiety noszą spódniczki z trawy.

Od wieków pomiędzy mieszkańcami toczyły się spory i bitwy. I choć obecnie rząd indonezyjski wydał zakaz wojny pomiędzy osadami, to nadal czasami zdarzają się "drobne nieporozumienia" sąsiedzkie.

W celu wyeliminowania tych zatargów władze kraju organizują raz w roku, w sierpniu jedno z najbardziej kolorowych widowisk na ziemi. Wówczas mieszkańcy wiosek odziani w kolorowe pióra rajskich ptaków, tańczą, demonstrują scenki rodzajowe zakończone bitwą, wystrzałem strzał i rzutem włóczni.
Festiwal wieńczy wspólne jedzenie pieczonej świni.  

Chyba tylko zakręceni pocztówkowcy mogą sobie wyobrazić moją radość, gdy wyciągnęłam tę kartkę ze skrzynki! Tym bardziej, że to moja pierwsza i jak dotąd jedyna kartka z egzotycznego miejsca!

Wesołych Świąt!

Już niedługo zabłysną światła na choince, naokoło rozbrzmiewać będą kolędy, spadnie biały puszysty śnieg, dziadek z siwą brodą, w czerwonej pelerynie zatrzyma swe zaciągnięte przez renifery sanie pod naszym domem ... i nie tylko dobrym dzieciom wręczy prezenty, nasze zwierzaki ludzkim głosem oznajmią nam jak bardzo nas kochają, wszyscy będą szczęśliwi i radośni...

Już dzisiaj życzę wszystkim czytelnikom, podglądaczom i tym którzy jeszcze tutaj nie trafili, aby wszystko to co napisałam wyżej ziściło się w te Święta, ale przede wszystkim życzę Wam

  rodzinnych, zdrowych, radosnych i pełnych miłości Świąt Bożego Narodzenia!

Polska. Plac Mariacki w Krakowie

Zdjęcie na pocztówce autorstwa J. Walczewskiego, które notabene bardzo mi się podoba, być może zostało wykonane z wieży Kościoła Mariackiego, górującego nad placem, który swoją nazwę zawdzięcza właśnie ów kościołowi.

Dzisiaj Plac Mariacki to urokliwy zakątek znajdujący się tuż przy Rynku Głównym. Dawniej w tym miejscu znajdował się otoczony murem cmentarz parafialny. Na jego terenie odbywali również karę przestępcy, którzy zakuwani byli  w obręcze przytwierdzone łańcuchem do kościoła Mariackiego. 

Do dzisiaj przed wejściem do bazyliki znajdują się średniowieczne kuny, służące do zakuwania skazańców.

W kościelnej kruchcie mieściła się również mała cela więzienna, której zakratowane okienko wychodziło na cmentarz.

Gdy wprowadzono nowy przepis sanitarny, dotyczący zakazu pochówku w granicach miasta, cmentarz zlikwidowano, a dla upamiętnienia zmarłych wmurowano w ściany kościoła Mariackiego kilka nagrobnych tablic. 

I takim sposobem na początku XIX wieku powstał w tym miejscu plac z fontanną z figurką młodego mężczyzny, zwaną studzienką gołębi. 

W rzeczywistości figurka jest repliką jednej z drewnianych rzeźb proroków z ołtarza Wita Stwosza z kościoła Mariackiego.