Polska. Roztocze

To kraina niezwykła, w której urzeka bogactwo nieskażonej przyrody, malowniczych krajobrazów, kultury i architektury. Roztoczański krajobraz to rozległe wzniesienia, wąwozy, łąki, strumienie, torfowiska, bagna, bory bagienne i lasy poprzecinane pasmami pól. I wszystko to w nieznaczny sposób dotknięte przez współczesną cywilizację.

Kraina ta rozciąga się na sporym obszarze, łączącym Wyżynę Lubelską z Podolem. Ciągnie się od Kraśnika na południowy wschód, aż do Lwowa.

Podzielone jest ono na trzy mezoregiony: Roztocze Zachodnie, Środkowe i Wschodnie.

źródło: wikipedia

Jak już wspomniałam, ingerencja człowieka w przyrodę jest tutaj nieznaczna. Na terenie Roztocza znajdują się wyjątkowe na skalę europejską lasy, są one jednymi z najpiękniejszych w Europie. Poza tym, terytorium to zaskakuje czystością rzek. 

Na całym obszarze Roztocza znajduje się ostoja ptaków, która została wyszczególniona przez IBA. Wszystkie gatunki ptaków spełniają kryteria: zagrożone w skali światowej oraz europejskiej.

Na polskich ziemiach Roztocza mieści się Roztoczański Park Narodowy oraz pięć Parków Krajobrazowych i trzy rezerwaty.

Nie tylko przyroda przyciąga i zachwyca.

Kraina ta od wieków była świadkiem wielu wydarzeń historycznych oraz tworzyła terytorium przenikania się kultur, narodowości i religii, czego efekty są zauważalne do dzisiaj. A pozostałości materialne, takie jak cerkwie, kościoły, bożnice, kirkuty, cmentarze, kurhany oraz kamienne przydrożne krzyże, są jednym z najcenniejszych elementów dziedzictwa kulturowego Roztocza.  

Polska. Stawa Młyny Świnujście

Upały w końcu się skończyły i przyszły dość zimne, wietrzne i pochmurne dni. Wraz z nimi przyszło wspomnienie gorącego lata, beztroski i przygody oraz tęsknota za słońcem.

Dlatego dzisiaj na poprawę humoru, ciepła, letnia pocztówka, jako mam nadzieję nieostatnie westchnienie lata. 

Znajdujący się na pocztówce Wiatrak Stawa Młyny, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli Świnoujścia. Powstał w latach 1873-1874 na końcu Zachodniego Falochronu, przy ujściu rzeki Świny do Bałtyku i tam znajduje się do dzisiaj. 

Mierzy 10 metrów wysokości, a na jego zwieńczeniu znajduje się pulsujące światło. Dawniej wraz z nieistniejącą już stawą Wolin pełnił funkcję lokalnego systemu nawigacji. 

Słowo Stawa oznacza właśnie znak nawigacyjny.

Z Wiatrakiem związana jest legenda, która do dzisiaj krąży wśród miejscowych i przyjezdnych. Według niej w dawnym wiatraku-młynie mieszkał stary młynarz posiadający moc odmładzania ludzi. 

Kobiety wraz ze swoimi wyczerpanymi po długim rejsie i postarzałymi mężami marynarzami przychodziły do młynarza szukając ratunku. Stary młynarz zlecał okładać męża błotem, zażywać kąpieli w morzu i spacerować. Po tygodniu takiej kuracji marynarz zgłaszał się do wiatraka, po czym wychodził z niego odmłodniały.

W chwili śmierci starego młynarza wiatrak zatrzymał się, a miejsce utraciło swą moc. Mimo to spragnieni młodości ludzie nadal przybywają do Świnoujścia by pływać, spacerować a nawet okładać się błotem :)

Polska. Fryderyk Chopin w Warszawie

Usytuowany na terenie Parku Łazienkowskiego w Warszawie pomnik przedstawiający Fryderyka Chopina jest niewątpliwie jednym z najbardziej rozpoznawalnych rzeźb związanych ze stolicą i jednocześnie jednym z najbardziej znanych polskich pomników na świecie. Nawet jego wierna kopia w skali 1:1 znajduje się w japońskim mieście Hamamastu.

Wykonany z brązu monument przedstawia Chopina, siedzącego pod pochyloną wierzbą. Widziane z boku drzewo stwarza wrażenie wielkiej dłoni, choć mi od dzieciństwa bardziej kojarzy się ono z harfą połączoną z fortepianem...

Pomysł na uczczenie kompozytora pojawił się już pod koniec XIX wieku. Pomnik miał stanąć w setną rocznicę jego urodzin, czyli w 1910 roku. Jednak powstał on dopiero w 1926 roku, a jego projekt został wyłoniony w drodze konkursu, w którym zwyciężył wybitny rzeźbiarz, malarz i muzyk Wacław Szymanowski.

Podczas II wojny światowej monument został zniszczony. Jednak po jej zakończeniu synowie autora projektu, podarowali Muzeum Narodowemu odlew w brązie i drewnie, który stał się podstawą do odtworzenia rzeźby.

Od 1959 roku pod pomnikiem, w sezonie letnim w każdą niedzielę odbywają się bezpłatne koncerty fortepianowe, a utwory Chopina, wykonywane są przez światowej sławy pianistów.

Z tym miejscem i pocztówką, niestety nie tą, wiąże się dla mnie dość niezwykła historia. 

Otóż, będąc dzieckiem czasami jeździłam z rodzicami w niedzielne letnie dni w różne miejsca w Warszawie, m.in. też do Łazienek. Po kilku latach, będąc na wycieczce szkolnej w Zamku Królewskim w Warszawie zobaczyłam na wystawie sklepiku muzealnego, pocztówkę, która przykuła moją uwagę. Przedstawiała ona właśnie ten pomnik, oraz … mnie niedaleko niego. Wówczas doznałam lekkiego szoku i chyba w wyniku jego nie kupiłam tej kartki, czego teraz bardzo żałuję!

Teraz dla mnie byłaby to niesamowita pamiątka!

A może ktoś z Was ma w domu prl-wską kartkę z Chopinem, tę przeze mnie wspomnianą?! Dużo bym za nią teraz oddała...

Ukraina. Lwowski Rynek

Rynek Starego Miasta we Lwowie jest centralnym placem miasta. Wytyczono go wkrótce po lokacji miasta, czyli po 1356 roku. 

Z powodu wychodzących dwóch ulic z każdego jego rogu jest on podobny do Rynku warszawskiego i wrocławskiego.

W XVI wieku, po wielkim pożarze, gotycką zabudowę miasta odbudowano w tylu renesansowym. Jednak współczesne kamienice, które otaczają Rynek nie mają jednego stylu, lecz prezentują wszystkie, od renesansu do modernizmu.

W centrum placu nie może zabraknąć oczywiście Ratusza, przed którym dawniej stał pręgierz, służący do wymierzania wyroków.

Na Rynku odbywały się również najważniejsze ceremonie. Miejsce to m.in. pamięta odebranie hołdu lennego przez Władysława II Jagiełłę. Tutaj też formowano Gwardię Narodową, a Józef Piłsudski przyjął defiladę z okazji nadania miastu krzyża srebrnego Orderu Virtuti Militari.

W 1998 roku lwowski Rynek wraz ze Starym Miastem został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNECO.

Bardzo lubię tę serię pocztówek i badzo się cieszyłam, gdy ją dostałam, a mojej radości dopełniły urocze znaczki. Szczególnie świnka mnie rozczuliła :)

Polska. Bieszczady

Bieszczady to obszar górski położony w południowo-wschodnim zakątku kraju. 

Zachodnia ich część rozciąga się na pograniczu Polski i Słowacji, a znacznie większa wschodnia, znajduje się na Ukrainie.

Góry te są specyficzne, inne od pozostałych znajdujących się w Polsce. Na próżno w tym rejonie szukać miejskiego gwaru, jakiego można doświadczyć w Zakopanem, czy w innych popularnych miejscowościach górskich. 

Druga wojna światowa przyniosła w tych rejonach wyludnienie i powrót do dzikości, trwała też dwa lata dłużej niż w całej Europie. Do 1947 roku bronili się tutaj ukraińscy nacjonaliści, których działania zakończyła akcja Wisła. Jej skutkiem było też wysiedlenie większości Rusinów i ludności ukraińskiej.

Do dzisiaj jest to region słabo zaludniony i zużytkowany. Znajdują się tutaj tylko trzy miasta: Sanok, Lesko i Ustrzyki. Reszta to wsie i spokojne, małe miasteczka. Nie na darmo ludzie, którzy chcą odpocząć w ciszy, zagłębić się w rozważaniach, wybierają właśnie Bieszczady i nazywają je dzikimi górami Polski.

Ten obszar to nie tylko góry, połoniny, lasy, dzikie zwierzęta, ale także drewniane cerkwie, małe cmentarze, przydrożne kapliczki, pochylone krzyże znajdujące się często tuż przy bieszczadzkich szlakach, ruiny zamków i wsi-wiele z nich, to pamiątki po mieszkających tu pokoleniach Łemków i Bojków.