wtorek, 21 kwietnia 2015

Szwajcaria. Zamek Chillon

Szwajcarski zamek Chillon ponoć jest jednym z najsłynniejszych na świecie. Trudno mi stwierdzić czy rzeczywiście tak jest, bo częściej słyszę o zamkach niemieckich, irlandzkich, czy rumuńskich... ale na pewno jest to najpopularniejszy i najlepiej zachowany średniowieczny zamek w Szwajcarii i jedna z największych atrakcji tego kraju.

Ci, co czytali powieści Byrona, nazwę warowni z pewnością kojarzą ze sławnego dzieła „Więzień Chillonu”. Autor napisał ją po zwiedzeniu zamkowych lochów, w których więziono wówczas przykutego do filaru szwajcarskiego przeora klasztoru, krzewiciela idei reformacji, Francois Bonivarda, któremu Byron poświęcił ów poemat.
Twierdza ta, była inspiracją także dla wielu innych wybitnych literatów. To tutaj Mary Shelley napisała słynnego „Frankensteina”. W zamku gościli również: Jan Jakub Russeau, Victor Hugo, Mark Twain, Charles Dickens, Hans Christian Andersen, Elżbieta II i Salvador Dali.


Tytułowy zamek znajduje się na skalistym cyplu, w kantonie Vaud, nad wschodnim krańcem Jeziora Genewskiego. Obronna twierdza powstała prawdopodobnie w XI wieku, a jej obecny wygląd jest wynikiem wielokrotnych przebudowań. Warownię zamieszkiwali biskupi z Sion, książęta sabaudzcy, a później berneńscy. Obecnie należy ona do kantonu Vaud.

Cała zabudowa jest ogromna, składa się z trzech dziedzińców, wokół których wznoszą się koszary, magazyny, apartamenty książęce i dworskie, rezydencja kasztelana i kaplica, a także podziemne lochy. Ściany budowli porastają winorośle, z których do dzisiaj wytwarza się wysokiej jakości wino.


Obecnie w murach zamku mieści się muzeum, organizowane są koncerty, wystawy oraz przyjęcia.
Natomiast w podziemiach zamku, w miejscu w którym więziono Bonivarda, na jednym ze skalnych słupów widnieje wyryty przez Byrona podpis, który pozostawił podczas którejś z licznych wizyt. Obecnie jest on chroniony szklaną tabliczką. Jak widać tradycja drapania po zwiedzanych murach sięga czasów dość odległych...

foto: kolumber.pl

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Tunezja. Dżerba i jej meczety

Wróciłam z nadmorskich klimatów do rzeczywistości. Jedynym określeniem jakim mogę podsumować ten wyjazd, to słowo ZIMNO. Po powrocie jeszcze przez 2 dni dochodziłam do siebie, nawet herbata z rumem, która jako jedyna zawsze była w stanie mnie rozgrzać, tym razem nie pomogła. Aby ocieplić trochę atmosferę dzisiaj kartka z afrykańskim powiewem.

Dżerba to największa wyspa u wybrzeży Afryki Północnej, doskonale znana polskim turystom, gdyż to właśnie tam większość naszych rodaków udaje się na tunezyjski wypoczynek.
W Dżerbie znajduje się ponad 300 meczetów. Ich architektura różni się w zależności od obrzędu religijnego praktykowanego przez ich zwolenników. 


Meczety rozmieszczone są równomiernie na całej wyspie, tak, aby każdy mieszkaniec miał go na tyle blisko, by zaraz po pracy mógł udać się na modlitwę. 
Świątynia muzułmańska zazwyczaj składa się z kilku pomieszczeń. Przede wszystkim z głównej sali poświęconej modlitwie, zadaszonemu miejscu, w którym odbywa się religijne obmywanie ciała oraz z pokoju do nauki.

Meczety w Dżerbie nie tylko pełniły rolę religijną. W czasie wojny odegrały rolę zamku i schronienia przed wrogiem. Minaret doskonale zastąpił rolę wieży zamkowej z której obserwowano poczynania wroga. Świątynie, które przyjęły architekturę obronną znajdują się nad samym morzem.

Dla muzułmanów meczet był także instytucją kulturalną, edukacyjną i prawną. To właśnie w tym miejscu dzieci na glinianych i drewnianych tabliczkach uczyły się pisać i czytać.

Na pocztówce widoczny jest Trouk meczet, znajdujący się w Houmt Souk, w głównym mieście wyspy .


piątek, 10 kwietnia 2015

Wyniki konkursu

Z racji tego, że tylko trzy osoby były zainteresowane kartką znad morza, więc postanowiłam wysłać kartki do wszystkich trzech dziewczyn, które się zgłosiły :)

Postaram się jak najbardziej wpasować w wasze preferencje, ale jest to też zależne od tego co zastane na miejscu. Do rozpoczęcia sezonu jest jeszcze trochę czasu, więc pewnie jakiegoś zbyt dużego szału pocztówkowego nie będzie. Mam nadzieję, że się mylę.

Tymczasem, proszę abyście wysłały mi za pośrednictwem formularza kontaktowego swoje adresy. Fajnie by było, gdybyście też w komentarzu potwierdziły, że wysłałyście adres, tak, żebym miała pewność, że jednak wszystkie wiadomości do mnie doszły ;)

Pozdrawiam i udanego weekendu wszystkim życzę!


czwartek, 9 kwietnia 2015

Szybki nadmorski konkurs

Wybieram się niebawem do Ustki i z chęcią wyślę komuś piękną pocztówkę. Odwiedzę również pobliskie Poddąbie, więc jest też szansa na zdobycie kartki z mniej znanej miejscowości. Mam nadzieję, że wybór pocztówek będzie niewiele mniejszy niż w sezonie. 
Właściwie to miał być konkurs z pytaniem dokąd jadę, ale nie mam czasu zaglądać tutaj i kontrolować sytuacji, więc tak na szybko:

W konkursie mogą wziąć udział osoby, które publicznie obserwują bloga. Nie trzeba nigdzie umieszczać żadnych linków, banerków, chyba, że ktoś bardzo chce. Wystarczy w komentarzu zgłosić chęć udziału w konkursie wraz ze swoimi preferencjami (kartka multi czy single, widok na morze czy miasto, wypisana czy czysta itp.)
Na zgłoszenia czekam do piątku 10 kwietnia, czyli do jutra, do godziny 22.00 
Zwycięzcę(ów) wylosuje randomizer, więc miło by było gdybyście numerowali swoje zgłoszenia ;)

Warunkiem otrzymania nagrody jest wysłanie przez wygraną osobę swojego adresu poprzez formularz kontaktowy, znajdujący się w prawym marginesie bloga. 

Zapraszam i życzę powodzenia, a mi życzcie pięknej, wiosennej pogody :)



środa, 1 kwietnia 2015

Włochy. Mediolan. Navigli

Navigli to jedna z najbardziej romantycznych dzielnic Mediolanu. Jej nazwa pochodzi od sieci kanałów żeglownych, wybudowanych na terenie Lombardii już w średniowieczu. 
System żeglowny składał się z pięciu kanałów o długości 150 km. Służyły one do transportowania towarów i nawadniania pobliskich pól ryżowych. Przy budowie głównego kanału Naviglio Grande pracował nawet Leonardo da Vinci.
Dzięki tej sieci kanałów, Mediolan posiadał jeden z największych portów śródlądowych w kraju, mimo braku rzeki głównej, a niektóre części miasta przypominały weneckie dzielnice.


Kanały spełniały swoje zadanie aż do początku XX wieku. Wzrost znaczenia transportu drogowego i względy sanitarne przyczyniły się do podjęcia decyzji o osuszeniu i przykryciu ich nawierzchnią ulic.

Dziś pozostały tylko trzy kanały. Najciekawszy z nich to widoczny na pocztówce Naviglio Grande, wzdłuż którego koncentruje się artystyczna bohema i życie nocne Mediolanu. Znajduje się tam mnóstwo klimatycznych kawiarenek, barów, galerii i antykwariatów.