Holandia. Beesel

Beesel jest to gmina i miasto w prowincji Limburg w południowo-wschodniej Holandii. W całym regionie Limburgia przydrożne krzyże i kapliczki są podstawowym elementem krajobrazu. Jest ich tam około 3 tyś. i stanowią one małe dziedzictwo religijne. Mają one przypominać o pewnych wydarzeniach, są miejscem refleksji i odpoczynku podczas procesji. 

Po II wojnie światowej przez budowę nowych dróg wiele krzyży i kapliczek uległo całkowitemu zniszczeniu. Dlatego w gminie Beesel mieszkańcy założyli kościelną organizację, która kontroluje, naprawia i przywraca do życia przydrożne krzyże i kapliczki świętych.

Finlandia. W fińskiej saunie

Sauna w Finlandii jest jednym i chyba najważniejszym elementem jej kultury i tradycji. Jest wszędzie, w prywatnych domach, hotelach, ośrodkach sportowych, przy jeziorach i basenach...

W Finlandii jest ich około 2 mln, czyli średnio jedna sauna przypada na 2,5 osoby! Dla jej mieszkańców wizyty w łaźni są tak naturalne, że nie tylko traktują ją jako panaceum na wszelkie dolegliwości, ale również prowadzone są w niej np. rozmowy biznesowe. A zaproszenie do prywatnej, rodzinnej sauny to wyróżnienie i zaszczyt.

Mieszkańcy Finlandii wchodzą do niej nago, co uważają za całkowicie naturalne. Są bardziej zdystansowani i otwarci, a w środku panuje przyjazna i luźna atmosfera.

W zimę po wygrzaniu się w łaźni, Finowie wchodzą do wydrążonego przerębla z wodą albo tarzają się w śniegu. Jestem pełna podziwu dla tych ludzi!

Słyszałam, że korzystanie z sauny to niesamowity relaks. Dziękuję, byłam raz, więcej nie pójdę. Nie wiem w którym momencie ludzie czują to odprężenie, bo ja poczułam w chwili, gdy stamtąd wyszłam...

Kartkę dostałam od Sary, która mieszka w malutkim fińskim miasteczku nad jeziorem, gdzie zapewne jest niejedna sauna.

Liebster Blog Award

Na blogach zaczął gęsto i często krążyć łańcuszek zwany Liebster Blog Award. Dziękuję http://kiikaaxo.blogspot.com/, która mnie nominowała, ale z racji tego, że nie czuję się blogerką, a wszelkie wirtualne łańcuszki przyprawiają mnie o mdłości, także tylko podziękuję i nikogo nie nominuję.

To co tutaj robię służy mi do uporządkowania moich pocztówkowych zbiorów. Jest mi oczywiście niezmiernie miło, gdy tutaj zaglądacie, czytacie i zawsze się cieszę gdy zostawiacie komentarze. Dziękuję! Uwielbiam również wpadać do Was, bez wyjątku! Dzięki Waszym blogom zobaczyłam wiele pięknych pocztówek, a moja wiedza poszerzyła się o kilka ciekawych faktów dotyczących prawie każdego kraju na świecie.  Fajnie dzielić się pasją z innymi ;)

A jeżeli ktoś rzeczywiście chce mnie poznać, to zapraszam na ciacho i kawę. Znam całkiem przyjemną kawiarnię ;)

Polska. Kozi Wierch

Pierwszą kartką, którą otrzymałam w tym roku jest kartka z widokiem na Kozi Wierch od Sary. Jeszcze raz serdecznie dziękuję. W Tatrach bywałam kiedyś co roku, ale nigdy nie odważyłam się na wędrówkę w tak wysokie partie.

Kozi Wierch jest najwyższym szczytem (2291 m n. p. m.) w całości położonym w Polsce, w Tatrach Wysokich. Drogi prowadzące na jego szczyt należą do najtrudniejszych tatrzańskich szlaków. Jego nazwa pochodzi od pasących się na jej stokach stad kozic. 

Widoki z tego szczytu niewątpliwie zachwycają.

Polska. Ziemia Kłodzka

Kolejna kartka z serii Ziemia Kłodzka tym razem przyszła od Karoliny. Muszę przyznać, że jest to jeden z moich ulubionych regionów w Polsce. 

Kartka przedstawia Szczeliniec, czyli najwyższy szczyt w Górach Stołowych, a także widok na wieś Bolesławów i górę Śnieżnik. 

Znajdujące się na szczycie schronisko Na Śnieżniku ponoć jest doskonałym miejscem do spędzenia niezapomnianego sylwestra. Osobiście nie byłam, temat mi znany tylko z opowiadań znajomych. Kolejnym miejscem widniejącym na pocztówce jest Sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin w Wambierzycach oraz roślina pełnik europejski, zwany też kłodzką różą, która od stuleci jest symbolem ziemi kłodzkiej.