Rosja. Twierdza Pietropawłowska

Niedawno wyciągnęłam ze skrzynki piękną kartkę od Ekateriny z Rosji. 

Patrząc się na kartki z tego miasta, chociaż nigdy w nim nie byłam, jestem przekonana, że jest piękne i warte odwiedzenia.

Twierdza Pietropawłowska jest to najstarsza budowla w Sankt Petersburgu. Zbudowana została na Wyspie Zajęczej w 1703 roku na rozkaz Piotra Wielkiego. Datę rozpoczęcia budowy kompleksu uznaje się za powstanie Petersburga. Uzbrojona w 300 dział twierdza miała zabezpieczyć ziemie przed najazdem szwedzkim. Jednak fort nigdy nie spełnił swojej militarnej roli, natomiast w krótkim czasie znalazł się w samym centrum rozwijającej się metropolii.
Do 1970 roku twierdza była siedzibą miejskiego garnizonu i służyła jako więzienie polityczne, w którym więziony był m.in.: Tadeusz Kościuszko, Fiodor Dostojewski, Lew Trocki, Julian Ursyn Niemcewicz. Dziś znaczna część lochów jest dostępna dla zwiedzających.
Twierdza Pietropawłowska ma kształt sześciokąta. Głównym budynkiem na jej obszarze jest sobór św. Piotra i Pawła nawiązujący do architektury zachodnioeuropejskiej. Charakterystyczna dzwonnica z iglicą, zwieńczona figurą anioła z wielkimi skrzydłami, aż do lat 60 XX wieku była najwyższym punktem miasta. Katedra jest miejscem pochówku niemal wszystkich carów Rosji.

Polska. Swarzędz

Kartkę mojego ulubionego wydawnictwa via-vresna, przedstawiającą Swarzędz dostałam od Agnieszki.

Swarzędz znajduje się w województwie wielkopolskim, ok. 10 km od Poznania.

Na pocztówce możemy zobaczyć rynek z ratuszem. Na przełomie XVIII i XIX wieku Swarzędz był miasteczkiem o budownictwie drewnianym, więc do połowy XIX wieku istniał w tym miejscu drewniany ratusz. 

Pochodzący z XIII wieku, zabytkowy kościół pw. św. Marcina. Kościół podobnie jak ratusz, początkowo był drewniany, od XVI wieku murowany. Znajduje się w nim XVII-wieczna, przypadkowo odnaleziona rzeźba, Pieta Swarzędzka. 

Skansen i Muzeum Pszczelarstwa, będący największym w Europie plenerowym Muzeum Etnograficznym, posiadającym unikatowy zbiór uli, ukazujący historię bartnictwa i pszczelarstwa na ziemiach polskich. Znajduje się tu ponad 250 uli pochodzących z całego kraju, w większości zamieszkanych. Wśród eksponatów znajdują się ule ze słomy koszykowej i figularne, np. postać pana Zagłoby, górala z fajką, diabła na beczce, a także w kształcie wiatraka czy poznańskiego ratusza. 

Ule te zaliczane są do światowej klasy zabytków "0" , pochodzą z opactwa tynieckiego i wykonane zostały przez zakonników w XVIII wieku. 

Finlandia

Żeby nie było tak sielsko i kolorowo pokaże zupełnie inne oblicze Finlandii. Co wcale nie oznacza, że brzydsze. Osobiście lubię zimowe fińskie pocztówki. A obraz jaki mi przychodzi do głowy na słowo Finlandia, to nie, nie, nie, wcale nie wódka, tylko śnieg, renifery, św. Mikołaj i zorza polarna.

Kartkę prosto z zimowej Finlandii dostałam w listopadzie. Najbardziej urzekły mnie skrzynki pocztowe. Kilka lat temu przejeżdżając przez Czechy, w jednej z tamtejszych wsi widziałam taki szereg skrzynek pocztowych. Na żywo wygląda to niesamowicie. 

Finlandia leży w północnej Europie nad Morzem Bałtyckim. Powstała w 1917 roku, po upadku władzy carskiej. Nie miała ona wówczas tradycji państwowych, gdyż od podboju w średniowieczu ludów fińskich była pod panowaniem szwedzkim, najpierw jako prowincja a następnie jako księstwo. Od 1809 roku była autonomicznym wielkim księstwem pod panowaniem rosyjskim. W 1917 roku uzyskała całkowitą niepodległość.

Finlandia to przede wszystkim lasy, zielone bagna i łąki oraz tysiące jezior. Większość powierzchni kraju to niziny. Na północ od Koła Podbiegunowego rozpościera się Laponia Fińska, która stanowi przedgórze Gór Skandynawskich. Tutaj powietrze jest krystalicznie czyste i po wejściu na szczyt góry uchyla się perspektywa morza wzgórz, które na horyzoncie nie rozmywają się. 

Południowa część kraju leży w strefie klimatu umiarkowanego chłodnego, natomiast w północnej części panuje klimat okołobiegunowy subpolarny. 

Latem nie zachodzące słońce rozgrzewa, a zimą pozostaje za horyzontem i tylko nasyca krajobraz błękitnym światłem.

Lato to doskonała pora wycieczek pieszych, rowerowych, kajakowych i żeglarskich po Pojezierzu Fińskim oraz zwiedzanie miast. Zimą Finlandia proponuje obserwacje zorzy polarnej oraz aktywne spędzanie czasu. W Finlandii jest ponad 80 ośrodków narciarskich z wyciągami! Popularne są również psie zaprzęgi i sanie ciągnięte przez renifery. 

Finlandia

Wiosna w tym roku zawitała do nas dość wcześnie, ogródek przybiera różnorodne barwy i co najważniejsze zakwitły magnolie a z dnia na dzień robi się coraz cieplej. Uwielbiam wiosnę i nawet nie przeszkadza mi w tym moja alergia na różne pyłki. 

W tygodniu dostałam rewelacyjną i wcale nie zimową, lecz bardzo wiosenną a nawet powiedziałabym przepełnioną latem kartkę z Finlandii.

Kartkę prawie że pachnącą świeżymi owocami, z ciepłymi słowami przysłała mi Minna. Patrząc się na nią chciałabym być w tym miejscu, siedzieć na ogrodowej bujanej ławce, wśród otaczającej mnie przyrody, zajadając świeże borówki i truskawki i podziwiać rozciągający się przed moimi oczami krajobraz. Nie cierpię zimy, ale dzięki temu, że w Polsce występują cztery pory roku, bardziej doceniam beztroskie chwile w ciepłe i słoneczne dni. 

Słonecznej całości dopełnia wspaniały wiosenny znaczek :)

Polska. Klasztor i kościół Kamedułów na Bielanach w Krakowie

W Krakowie byłam kilka razy, ale wiele miejsc w tym mieście i w okolicach jest przeze mnie jeszcze nie odkrytych, więc ostatnio przeszukuję co interesującego (nie koniecznie obleganego przez turystów) można jeszcze tam zobaczyć. I natknęłam się właśnie na ów klasztor. Na początku moją uwagę przykuły niesamowite zdjęcia z tego miejsca, i już widziałam oczami wyobraźni jak przy następnej wizycie w Krakowie na własne oczy ujrzę te widoki. Po czym przeczytałam, że wstęp do klasztoru mają tylko mężczyźni...

Kartę przedstawiającą klasztor Kamedułów w Krakowie dostałam jakiś czas temu od Justyny.

Klasztor Kamedułów, a dokładnie Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny znajduje się od ponad czterystu lat na Srebrnej Górze, na krakowskich Bielanach.
Jest to jeden z dwóch wciąż czynnych eremów tego zakonu w Polsce.
Zakonników sprowadził tu i osadził w 1603 roku marszałek wielki koronny Mikołaj z Podhajec Wolski. Kameduli są zakonem monastycznym pustelników, żyjących według surowych zasad pobożnego życia, opartych na regule św. Benedykta. Zakonnicy mieszkają samotnie w pustelniach, składają śluby m.in. milczenia, przestrzegają zasad ścisłego postu, dzień rozpoczynają o 3.45 i wypełniają go modlitwą i pracą fizyczną.
Od ponad czterystu lat niewiele się tutaj zmieniło. Z daleka widać białe wieże klasztoru, do którego prowadzi w górę wąska droga przez las, później dróżka pomiędzy klasztornymi murami i ogrodami wiedzie do klasztornej furty, za którą znajduje się bogato zdobiona, barokowa fasada kościoła (podobno najpiękniejsza w Krakowie). Mnisi z długimi brodami, w białych habitach z kapturem i drewnianych sandałach poświęcają życie modlitwie i kontemplacji.
W zabudowaniach kościelnych interesującym miejscem jest "komnata szeptów", w której dzięki specjalnej konstrukcji pomieszczenia, słowo wyszeptane w jednym rogu można łatwo usłyszeć w przeciwległym. W podziemiach prezbiterium w ścianach krypty zamurowane są szczątki zmarłych zakonników. Po upływie 100 lat po ekshumacji, przenosi się je do zbiorowego grobowca.

Kameduli mają tylko 9 klasztorów na całym świecie, w których przebywa zaledwie 80 mnichów, w tym niemal połowa to Polacy.

Wstęp do klasztoru mają wyłącznie mężczyźni. Natomiast kobiety za klasztorną furtę wpuszczane są jedynie 12 razy w roku, z okazji świąt.
Pozostaje mi tylko udać się do Krakowa w któreś święto, aby z tłumem turystów i wiernych zobaczyć to miejsce na własne oczy...ale to już chyba nie będzie to samo :(

Kartka przywędrowała do mnie w kopercie, którą pewnie unicestwiłam, więc tym razem będzie bez znaczka ;)